بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٣ - ٥/ ١٠ مرگ

پس، جاودانگى است و مرگى در كار نيست».

پيامبر صلى الله عليه و آله سپس اين آيه را خواند: «و آنان را از روز حسرت، بيم ده، آن گاه كه داورى انجام مى‌گيرد، حال آن كه آنها در غفلت‌اند».

٣١٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: روز قيامت، مرگ را در شكل قوچى سياه و سفيد مى‌آورند و ميان بهشت و دوزخ نگاه مى‌دارند. بهشتيان و دوزخيان، آن را مى‌شناسند. دوزخيان مى‌گويند: «بار خدايا! آن را بر ما مسلّط گردان» و بهشتيان مى‌گويند: «بار خدايا! تو حكم كردى كه در اين جا، جز همان مُردن نخست، مرگ را نچشيم».

پس، آن را ميان بهشت و دوزخ، ذبح مى‌كنند. اهل دوزخ از مردن، نوميد مى‌شوند و اهل بهشت از مردن، ايمن مى‌گردند.

٣٢٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چون خداى بلندمرتبه، بهشتيان را به بهشت و دوزخيان را به دوزخ داخل نمود، مرگ را كشان‌كشان مى‌آورند و آن را بر روى ديوارى كه ميان اهل بهشت و اهل دوزخ است، نگه مى‌دارند. سپس گفته مى‌شود: «اى اهل بهشت!» و بهشتيان، هراسان گردن مى‌كشند.

آن گاه گفته مى‌شود: «اى اهل دوزخ!» و دوزخيان با خوش‌حالى و به اميد شفاعت، گردن مى‌كشند.

پس به اهل بهشت و اهل دوزخ گفته مى‌شود: «آيا اين را مى‌شناسيد؟».

هر دو گروه مى‌گويند: آرى، او را مى‌شناسيم. او، همان مرگ است كه بر ما گماشته شده بود.

در اين هنگام، آن را بر روى ديوارى كه ميان بهشت و دوزخ است، سر مى‌بُرند. سپس گفته مى‌شود: «اى بهشتيان! [از اين پس،] جاودانگى است و مرگى در كار نيست، و اى دوزخيان! [از اين پس،] جاودانگى است و مرگى در كار نيست».

٣٢١ بحار الأنوار- به نقل از ابن عبّاس، در بيان پاسخ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به پرسش عبد اللَّه بن سلام كه پرسيد: به من بگو كه خداوند با مرگ، چه مى‌كند-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اى پسر سلام! آن گاه كه بهشتيان در بهشت و دوزخيان در دوزخ، مستقر مى‌شوند، مرگ را با صورت قوچى سياه و سفيد مى‌آورند و آن را ميان بهشت و دوزخ نگه مى‌دارند. سپس [فرشتگان‌] به اهل بهشت مى‌گويند: اى دوستان خدا! اين، مرگ است. آيا آن را مى‌شناسيد؟

مى‌گويند: آرى.