بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٩ - ٤/ ٨ جويبارهاى بهشت

باده هست. آن گاه، نهرها جارى مى‌گردند.

١٣٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در پاسخ اين سؤال از جويبارهاى بهشت كه: پهناى هر يك از جويبارهاى آن، چه قدر است؟-: پهناى هر جويبارى، پانصد سال راه است. هر نهر، از ميان كاخ‌ها و پرده‌ها (/ موانع)، پيچ و تاب خوران مى‌گذرد و امواجش، نغمه سر مى‌دهند و تسبيح مى‌گويند و در بهشت، سرخوشى مى‌كنند، چنان كه مردم در دنيا، سرخوشى مى‌نمايند.

١٣٨ بحار الأنوار- به نقل از ابن عبّاس، در حديثى طولانى كه در آن از مسائلى كه عبد اللَّه بن سلام از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيد، ياد مى‌كند-: مرا از جويبارهاى بهشت، خبر ده كه آنها چيستند؟ فرمود: «اى پسر سلام! شيرى كه مزه‌اش هرگز تغيير نمى‌كند، و باده‌اى، و انگبينى ناب، و آبى كه رنگ و مزه‌اش دگرگون نمى‌گردد».

ابن سلام گفت: درست گفتى، اى محمّد! آيا اين جويبارها، جامدند يا روان؟

فرمود: «در ميان درختان بهشت، روان‌اند». ابن سلام گفت: آيا اين جويبارها، كاستى و فزونى مى‌يابند؟ فرمود: «نه، اى پسر سلام!». گفت: آيا برايشان، نمونه‌اى در دنيا هست؟ فرمود: «آرى». گفت: چه چيز؟ فرمود: «اى پسر سلام! به درياها بنگر. در آنها از آسمان، باران مى‌بارد و از زمين نيز رودها به آنها مى‌ريزند؛ امّا آب درياها، كم و زياد نمى‌شود».

ابن سلام گفت: جويبارهاى بهشت را برايم توصيف كن. فرمود: «اى پسر سلام! در بهشت، جويبارى است كه به آن، كوثر مى‌گويند. بويش خوش‌تر از بوى مُشك تيزبو و عنبر است، ريگ‌هايش دُر و ياقوت اند، و با مرواريدى سفيد، مُهر شده است. آن، منزلگاه دوستان خداى بلندمرتبه است».

١٣٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جويبارهاى بهشت، از زير تپّه‌هاى (/ از زير كوه‌هاى) مُشك، بيرون مى‌آيند.