بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٣ - ٤/ ٧ چشمه هاى بهشت

در اين [نعمت‌ها] مشتاقان، بايد بر يكديگر پيشى بگيرند- و آميخته با [آب چشمه‌] تسنيم است؛ چشمه‌اى كه مقرّبان، از آن مى‌نوشند».

«همانا پرهيزگاران، در سايه‌ساران و [كنارِ] چشمه‌ساران‌اند و ميوه‌هايى از هر آنچه خواهند [، مهياست‌]. به پاداش آنچه مى‌كرديد، بخوريد و بنوشيد. گوارايتان باد! ما اين گونه، نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم».

«چشمه‌اى در آن جا، كه سَلسَبيل ناميده مى‌شود».

«در آن جا، چشمه‌اى روان است».

«همانا پرهيزگاران، در بهشت‌ها و [كنارِ] چشمه‌ساران اند».

حديث‌

١٢٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در بهشت، چهار چشمه است: دو چشمه از زير عرش، جارى مى‌شوند كه يكى از آنها، همان است كه خدا فرموده: «و آن را [به دلخواه خويش‌] جارى مى‌سازند».

و ديگرى، «زَنجَبيل» است. دو چشمه ديگر نيز از فراز عرش مى‌جوشند كه يكى از آنها، همان است كه خداوند فرموده: «چشمه‌اى است در آن جا، كه سَلسَبيل ناميده مى‌شود» و ديگرى، «تسنيم» است.

١٣٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در فردوس (پرديس)، چشمه‌اى است شيرين‌تر از شهد، نرم‌تر از خامه، خُنَك‌تر از برف، و خوش‌بوتر از مُشك. در آن، گِلى است كه خداى عز و جل، ما و پيروان ما را از آن آفريد. بنا بر اين، هر كه از آن گِل نباشد، از ما و از پيروان ما نيست. آن، همان پيمانى است كه خداى عز و جل در باره ولايت‌