توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٨ - لباس نمازگزار

كند، نماز با آن باطل است بلكه اگر رطوبت وخون به اندازه درهم نشود واطراف را هم آلوده نكند، نماز خواندن با آن اشكال دارد مگر آن كه رطوبت خشك وعين او زايل شود.

مسأله ٨٦٧- اگر بدن يا لباس خونى نشود ولى به واسطه رسيدن به خون نجس شود، اگرچه مقدارى كه نجس شده كمتر از درهم باشد، نمى‌شود با آن نماز خواند.

مسأله ٨٦٨- اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد ونجاست ديگرى به آن برسد، مثلًا يك قطره بول روى آن بريزد، نماز خواندن با آن جائز نيست.

مسأله ٨٦٩- اگر لباسهاى كوچك نمازگزار مثل عرقچين وجوراب كه نمى‌شود با آنها عورت را پوشانيد، نجس باشد چنانچه از مردار وحيوان حرام گوشت درست نشده باشد، نماز با آنها صحيح است در صورتى كه در جاى خود بكار برده شوند وگرنه حكم محمول متنجّس را دارند، و نيز اگر با انگشترى نجس نماز بخواند، اشكال ندارد.

مسأله ٨٧٠- نمازخواندن با چيز نجسى مانند دستمال و كليد و چاقو صحيح است.

مسأله ٨٧١- زنى كه پرستار پسر بچه است وبيشتر از يك لباس ندارد، چنانچه نتواند لباس ديگرى بخرد، يا كرايه كند و يا عاريه نمايد، هرگاه شبانه روزى يك مرتبه لباس خود را آب بكشد، اگرچه تا روز ديگر لباسش به بول بچه نجس شود، مى‌تواند با آن لباس نماز بخواند، ولى بهتر آن است كه لباس خود را طرف عصر براى نماز ظهر وعصر آب بكشد و نيز اگر بيشتر از يك لباس دارد ولى ناچار است كه همه آنها را بپوشد، چنانچه شبانه روزى يك مرتبه همه آنها را آب بكشد، كافى‌است.

مسأله ٨٧٢- هرگاه لباس پرستار به بول دختر بچه نجس شود، اگرچه روزى يك مرتبه آن را آب بكشد، چنانچه بعد از آن نجس شود، احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند.

چيزهائى كه در لباس نمازگزار مستحبّ است‌

مسأله ٨٧٣- چند چيز در لباس نمازگزار مستحبّ است كه از آن جمله است:

عمّامه با تحت الحنك، پوشيدن عبا ولباس سفيد وپاكيزه‌ترين لباسها واستعمال بوى خوش ودست كردن انگشترى عقيق.