توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤١١ - مسائل متفرّقه شير دادن

يا نزديكى كرده باشد ولى در وقت نزديكى كردن زن بداند بر آن مرد حرام بوده است مهر ندارد و اگر بعد از نزديكى بفهمد كه بر آن مرد حرام بوده شوهر بايد مهر او را مطابق زنهايى كه مثل او هستند بدهد.

مسأله ٢٥١١- اگر زن پيش از عقد بگويد به واسطه شير خوردن بر مردى حرام شده، چنانچه تصديق او ممكن باشد، نمى‌تواند با آن مرد ازدواج كند و اگر بعد از عقد بگويد، مثل صورتى است كه مرد بعد از عقد بگويد كه زن بر او حرام است وحكم آن در مسأله پيش گفته شد.

مسأله ٢٥١٢- شيردادنى كه علّت محرم شدن است، به دو چيز ثابت مى‌شود:

اوّل- خبر دادن عدّه‌اى كه انسان از گفته آنان يقين يا اطمينان پيدا كند؛ دوم- شهادت دو مرد عادل، يا چهار زن عادل باشند ولى بايد شرائط شير دادن را هم بگويند مثلًا بگويند ما ديده‌ايم كه فلان بچه بيست وچهار ساعت از پستان فلان زن شير خورده وچيزى هم در بين نخورده و همچنين ساير شرطها را كه در «مسأله ٢٤٩٠» گفته شد شرح دهند.

مسأله ٢٥١٣- اگر شك كنند بچه به مقدارى كه علّت محرم شدن است شير خورده يا نه، يا گمان داشته باشند كه به آن مقدار شير خورده، بچه به كسى محرم نمى‌شود، ولى بهتر آن است كه احتياط كنند.