توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٧ - اذان و اقامه

مسأله ٩٢٤- راه دادن بچه وديوانه به مسجد مكروه است و كسى كه پياز وسير و مانند اينها خورده كه بوى دهانش، مردم را اذيّت مى‌كند، مكروه است به مسجد برود.

اذان و اقامه‌

مسأله ٩٢٥- براى مرد و زن مستحبّ است پيش از نمازهاى واجب يوميّه اذان واقامه بگويند ولى پيش از نمازهاى واجب غير يوميّه مثل نماز آيات، مستحبّ است سه مرتبه بگويند الصلاة.

مسأله ٩٢٦- مستحبّ است در روز اوّلى كه بچه به دنيا مى‌آيد، يا پيش از آن كه بند نافش بيفتد، در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه بگويند.

مسأله ٩٢٧- اذان هيجده جمله است: «اللّهُ أكْبَر» چهار مرتبه، «أشْهَدُ أن لا إلهَ إلّا اللّهُ، أشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللّه، حَيَّ عَلي الصَّلاةِ، حَيَّ عَلي الفَلاحِ، حَيَّ عَلي خَيْرِ العَمَل، اللّهُ اكْبَر، لا إلهَ إلّا اللّه» هريك دو مرتبه.

واقامه هفده جمله است يعنى دو مرتبه اللّهُ أكبَر از اوّل اذان ويك مرتبه «لا إلهَ إلّا اللّهُ» از آخر آن كم مى‌شود و بعد از گفتن «حَيَّ عَلَي خَيْرِ العَمَل»، بايد دو مرتبه «قَدْ قامَتِ الصّلاة» اضافه نمود.

مسأله ٩٢٨- «أشْهَدُ أنَّ عَلِيَّاً وَلِيُ اللّهِ» جزء اذان و اقامه نيست، ولى خوب است بعد از «أشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّه»، به قصد امتثال عمومات مستحب گفته شود.

ترجمه اذان و اقامه‌

«اللّهُ أكْبَر»: خداى تعالى بزرگتر از آن است كه او را وصف كنند، «أشْهَدُ أن لا إلهَ إلا اللّهُ»: يعنى شهادت مى‌دهم كه غير خدايى كه يكتا وبى همتا است خداى ديگرى‌سزاوار پرستش نيست، «أشْهَدُ أنّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّه»: يعنى شهادت مى‌دهم كه حضرت محمّد بن عبداللَّه پيغمبر وفرستاده خداست، «أشْهَدُ أنَّ أميرَ المُؤمِنينَ عَلِيّاً وَلِيُّ اللَّه»: يعنى شهادت مى‌دهم كه امير المؤمنين حضرت على عليه الصلاة والسلام‌