جماعت در مسجد باشد، و اگرچه در مسجد هم نباشد ساقط است گرچه بهتر است برجاء مطلوبيّت اذان واقامه را بگويد، دوم آن كه براى آن نماز، اذان واقامه گفته باشند، سوم آن كه نماز جماعت باطل نباشد، چهارم آن كه نماز او ونماز جماعت در يك مكان باشد، پس اگر نماز جماعت، داخل مسجد باشد و او بخواهد در بام مسجد نماز بخواند، برجاء مطلوبيّت اذان و اقامه بگويد، پنجم آن كه نماز او و نماز جماعت اگر ادا نباشد به رجاء مطلوبيّت اذان و اقامه بگويد، ششم آن كه وقت نماز او و نماز جماعت مشترك باشد، مثلًا هر دو نماز ظهر يا هر دو نماز عصر بخوانند، يا نمازى كه به جماعت خوانده مى‌شود، نماز ظهر باشد و او نماز عصر بخواند، يا او نماز ظهر بخواند و نماز جماعت نماز عصر باشد و اگر وقت متّحد نباشد برجاء مطلوبيّت اذان و اقامه بگويد.

مسأله ٩٣٥- اگر در شرط سوم از شرطهايى كه در مسأله پيش گفته شد شك كند، يعنى شك كند كه نماز جماعت صحيح بوده يا نه، اذان و اقامه از او ساقط است ولى اگر در يكى از پنج شرط ديگر شك كند احوط آن است اذان و اقامه را بر جاء مطلوبيّت بياورد.

مسأله ٩٣٦- كسى كه اذان واقامه ديگرى را مى‌شنود، مستحبّ است هر قسمتى‌را كه مى‌شنود، بگويد.

مسأله ٩٣٧- كسى كه اذان ديگرى را شنيده، چه با او گفته باشد يا نه، در صورتى‌كه بين آن اذان واقامه ونمازى كه مى‌خواهد بخواند، زياد فاصله نشده باشد، مى‌تواند براى نماز خود اذان واقامه نگويد.

مسأله ٩٣٨- اگر مرد اذان زن را با قصد لذّت بشنود، اذان از او ساقط نمى‌شود ولى اگر اذان زن بصورت حرام نباشد اذان ساقط مى‌شود.

مسأله ٩٣٩- اذان واقامه نماز جماعت را بايد مرد بگويد ولى در جماعت زنان، اگر زن اذان واقامه بگويد كافى است.

مسأله ٩٤٠- اقامه بايد بعد از اذان گفته شود، و اگر قبل از اذان بگويند صحيح نيست.

مسأله ٩٤١- اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد، مثلًا «حَيّ عَلَي الفَلاح» را پيش از «حَيَّ عَلَي الصَّلاة» بگويد، بايد از جايي كه ترتيب به هم خورده، دوباره بگويد.