توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٦ - قرائت

مسأله ٩٨٣- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر در بين نماز بتواند بايستد بايد مقدارى را كه مى‌تواند ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى نخواند.

مسأله ٩٨٤- كسى كه مى‌تواند بايستد اگر بترسد كه به واسطه ايستادن مريض شود يا ضررى به او برسد، مى‌تواند نشسته نماز بخواند و اگر از نشستن هم بترسد، مى‌تواند خوابيده نماز بخواند.

مسأله ٩٨٥- اگر انسان احتمال بدهد كه تا آخر وقت بتواند ايستاده نماز بخواند، بايد نماز را تأخير بيندازد پس اگر نتوانست بايستد، در آخر وقت مطابق وظيفه‌اش نماز را بجا آورد.

مسأله ٩٨٦- مستحبّ است در حال ايستادن بدن را راست نگهدارد، شانه‌ها را پايين بيندازد، دستها را روى ران‌ها بگذارد، انگشتها را به هم بچسباند، جاى سجده را نگاه كند، سنگينى بدن را بطور مساوى روى دو پا بيندازد، با خضوع وخشوع باشد، پاها را پس و پيش نگذارد، اگر مرد است پاها را از سه انگشت باز تا يك وجب فاصله دهد، و اگر زن است پاها را به هم بچسباند.

قرائت‌

مسأله ٩٨٧- در ركعت اوّل و دوم نمازهاى واجب يوميّه، انسان بايد، اوّل حمد و بعد از آن يك سوره تمام بخواند.

مسأله ٩٨٨- اگر وقت نماز تنگ باشد، يا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند مثلًا بترسد كه اگر سوره را بخواند دزد، يا درنده يا چيز ديگرى باو صدمه بزند نبايد سوره را بخواند.

مسأله ٩٨٩- اگر عمداً سوره را پيش از حمد بخواند نمازش باطل است و اگر اشتباهاً سوره را پيش از حمد بخواند و در بين آن يادش بيايد، بايد سوره را رها كند و بعد از خواندن حمد، سوره را از اوّل بخواند.

مسأله ٩٩٠- اگر حمد وسوره يا يكى از آنها را فراموش كند و بعد از رسيدن به ركوع بفهمد، نمازش صحيح است.