روز در جايى بماند، اگر از ماندن ده روز يا گذشتن از وطن منصرف شود، باز هم بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر باقيمانده راه هشت فرسخ باشد، يا چهار فرسخ باشد وبخواهد برود وبرگردد، بايد نماز را شكسته بخواند.

شرط پنجم آن كه براى كار حرام سفر نكند و اگر براى كار حرامى مانند دزدى سفر كند بايد نماز را تمام بخواند و همچنين است اگر خود سفر حرام باشد مثل آن كه براى او ضرر داشته باشد، يا زن بدون اجازه شوهر وفرزند با نهى پدر و مادر سفرى بروند كه بر آنان واجب نباشد، ولى اگر مثل سفر حج واجب باشد، بايد نماز را شكسته بخوانند.

مسأله ١٣٠٤- سفرى كه اسباب اذيّت پدر ومادر باشد حرام است وانسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند وروزه هم بگيرد.

مسأله ١٣٠٥- كسى كه سفر او حرام نيست وبراى كار حرام هم سفر نمى‌كند، اگرچه در سفر معصيتى انجام دهد، مثلًا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٠٦- اگر مخصوصاً براى آن كه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد نمازش تمام است اگرچه احتياط مستحبّ آن است كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند پس كسى كه بدهكار است اگر بتواند بدهى خود را بدهد وطلبكار هم مطالبه كند چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد ومخصوصاً براى فرار از دادن قرض مسافرت نمايد، بايد نماز را تمام بخواند و احتياط مستحبّ آن است كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند و اگر براى ترك واجب مسافرت نكند، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٠٧- اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى حيوان سوارى يا مركب ديگرى كه سوار است غصبى باشد، يا در زمين غصبى مسافرت كند نماز را شكسته بخواند اگر چه احتياط مستحبّ آن است كه بايد نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند، و در صورت انحصار همين احتياط واجب مى‌شود.

مسأله ١٣٠٨- كسى كه با ظالم مسافرت مى‌كند اگر ناچار نباشد ومسافرت او موجب تقويت حكم ظالم است اگرچه بظالم كمك نكند، بايد نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند، نمازش شكسته است.