توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣ - احكام آبها

مسأله ٤٢- هرگاه آب باران در جايى جمع شود، اگرچه كمتر از كر باشد چنانچه موقعى كه باران مى‌آيد، چيز نجسى را در آن بشويند، وآب، بو يا رنگ يامزه نجاست نگيرد، آن چيز نجس پاك مى‌شود.

مسأله ٤٣- اگر بر فرش پاكى كه روى زمين نجس است باران ببارد وبر زمين نجس جارى شود، فرش نجس نمى‌شود وزمين هم پاك مى‌گردد.

٥- آب چاه‌

مسأله ٤٤- آب چاهى كه از زمين مى‌جوشد، اگرچه كمتر از كر باشد چنانچه نجاست به آن برسد، تا وقتى بو يا رنگ يا مزه آن به واسطه نجاست تغيير نكرده پاك است ولى مستحب است پس از رسيدن بعضى از نجاستها، مقدارى كه در كتابهاى مفصّل گفته شده از آب آن بكشند.

مسأله ٤٥- اگر نجاستى در چاه بريزد وبو يا رنگ يامزه آب آن را تغيير دهد چنانچه تغيير آب چاه از بين برود، موقعى پاك مى‌شود كه با آبى كه از چاه مى‌جوشد متصل بشود.

مسأله ٤٦- اگر آب باران يا آب ديگر در گودالى جمع شود و كمتر از كر باشد، به رسيدن نجاست به آن نجس مى‌شود.

احكام آبها

مسأله ٤٧- آب مضاف كه معنى آن گفته شد، چيز نجس را پاك نمى‌كند، وضو و غسل هم با آن باطل است.

مسأله ٤٨- آب مضاف هرقدر زياد باشد، اگر ذرّه‌اى نجاست به آن برسد نجس مى‌شود، ولى چنانچه بافشار روى چيز نجس بريزد، مقدارى كه به چيز نجس رسيده نجس و مقدارى كه به نجس نرسيده است پاك مى‌باشد، مثلًا اگر گلاب را از گلابدان روى دست نجس بريزند، آنچه به دست رسيده نجس، و آنچه به دست نرسيده پاك است.