توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٤ - وضو

صحيح است ولى كسى كه موى جلوى سر او به اندازه‌اى بلند است كه اگر مثلًا شانه كند به صورتش مى‌ريزد، يا به جاهاى ديگر سر مى‌رسد، بايد بيخ موها را مسح كند، يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد و اگر موهايى را كه به صورت مى‌ريزد يا به جاهاى ديگر مى‌رسد جلوى سرجمع كند وبر آنها مسح نمايد، يا بر موى‌جاهاى ديگر سر كه جلوى آن آمده مسح كند باطل است.

مسأله ٢٥٨- بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضو كه در دست مانده روى پاها را از سر انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند و احتياط واجب آن است كه تا مفصل را هم مسح نمايد.

مسأله ٢٥٩- احتياط واجب آن است كه تمام روى پا مسح شود.

مسأله ٢٦٠- در مسح پا دست را بر انگشتها بگذارد و بعد به پشت پا بكشد و اگر تمام دست را روى پا بگذارد و كمى بكشد جائز است، ولى اوّلى موافق با احتياط مى‌باشد.

مسأله ٢٦١- در مسح سر وروى پا بايد دست را روى آنها بكشد و اگر دست را نگهدارد و سر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ولى اگر موقعى‌كه دست را مى‌كشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد.

مسأله ٢٦٢- جاى‌مسح بايد خشك‌باشد و اگر به قدرى‌تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى‌كه بعد از مسح در آن ديده مى‌شود بگويند فقط ترى از كف دست است اشكال ندارد.

مسأله ٢٦٣- اگر براى مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمى‌تواند دست را با آب خارج تر كند، بلكه بايد از ترى صورت و ابرو و مژگان وريش كه داخل حد صورت است بگيرد و با آن مسح نمايد.

مسأله ٢٦٤- اگر رطوبت‌كف‌دست فقط به اندازه مسح سر باشد احتياط واجب آن است كه سر را با همان رطوبت مسح كند، و براى مسح پاها از صورت يا ابرو و مژگان و ريش رطوبت بگيرد.

مسأله ٢٦٥- مسح كردن از روى جوراب و كفش باطل ولى اگر به واسطه‌