توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٤ - چيزهائى كه بايد براى آنها وضو گرفت

صورتى كه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى‌نمايد، اگرچه خرج داشته باشد، بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه نمايد.

مسأله ٣٢١- كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، بعد از آن كه مرض او خوب شد، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد ولى اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود، احتياطاً بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند.

چيزهائى كه بايد براى آنها وضو گرفت‌

مسأله ٣٢٢- براى پنج چيز وضو گرفتن واجب است: اوّل براى نمازهاى واجب غير از نماز ميّت، دوم براى سجده وتشهد فراموش شده، اگر بين آنها و نماز حدثى از او سر زده مثلًا بول كرده باشد و احتياط واجب آن است كه براى سجده سهو هم وضو بگيرد، سوم براى طواف واجب خانه كعبه، چهارم اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد، پنجم براى آب كشيدن قرآنى كه نجس شده، يا بيرون آوردن آن از مستراح ومانند آن، در صورتى كه مجبور باشد، دست يا جاى ديگر بدن خود را بخط قرآن برساند، ولى چنانچه معطّل شدن به مقدار وضو بى‌احترامى به قرآن است، بايد بدون اين كه وضو بگيرد، قرآن را از مستراح ومانند آن بيرون آورد، يا اگر نجس شده آب بكشد.

مسأله ٣٢٣- مس نمودن خط قرآن، يعنى رساندن جايى از بدن بخط قرآن براى كسى كه وضو ندارد حرام است، و احتياط استحبابى آن است كه موى خود را هم بخطّ قرآن نرساند، ولى اگر قرآن را به زبان فارسى يا به زبان ديگر ترجمه كنند مسّ آن اشكال ندارد.

مسأله ٣٢٤- جلوگيرى بچه و ديوانه از مسّ قرآن واجب نيست ولى اگر مسّ نمودن آنان بى‌احترامى بقرآن باشد، بايد از آنان جلوگيرى كنند.

مسأله ٣٢٥- كسى كه وضو ندارد، حرام است اسم خداوند متعال را به هر زبانى‌