است برسد، اگر شرائط ديگر را هم كه گفته شد داشته باشد، انسان بايد چهل يك آن را كه نه نخود مى‌شود از بابت زكاة بدهد و اگر به اين مقدار نرسد زكاة آن واجب نيست.

نصاب دوم آن چهار مثقال شرعى است كه سه مثقال معمولى‌مى شود يعنى اگر سه مثقال به پانزده مثقال اضافه شود، بايد زكاة تمام ١٨ مثقال را از قرار چهل يك بدهد و اگر كمتر از سه مثقال اضافه شود، فقط بايد زكاة ١٥ مثقال آن را بدهد وزيادى آن زكاة ندارد و همچنين است هرچه بالا رود، يعنى اگر سه مثقال اضافه شود بايد زكاة تمام آنها را بدهد و اگر كمتر اضافه شود، مقدارى كه اضافه شده زكاة ندارد.

نصاب نقره‌

مسأله ١٩١٢- نقره دو نصاب دارد: نصاب اوّل آن ١٠٥ مثقال معمولى است كه اگر نقره به ١٠٥ مثقال برسد وشرائط ديگر را هم كه گفته شد داشته باشد، انسان بايد چهل يك آن را كه ٢ مثقال و ١٥ نخود است از بابت زكاة بدهد و اگر به اين مقدار نرسد، زكاة آن واجب نيست. نصاب دوم آن ٢١ مثقال است، يعنى اگر ٢١ مثقال به ١٠٥ مثقال اضافه شود، زكاة تمام ١٢٦ مثقال را به طورى كه گفته شد بدهد و اگر كمتر از ٢١ مثقال اضافه شود، فقط بايد زكاة ١٠٥ مثقال آن را بدهد وزيادى آن زكاة ندارد و همچنين است هرچه بالا رود، يعنى اگر ٢١ مثقال اضافه شود، بايد زكاة تمام آنها را بدهد و اگر كمتر اضافه شود، مقدارى كه اضافه شده وكمتر از ٢١ مثقال است زكاة ندارد بنابر اين اگر انسان يك چهلم هرچه طلا ونقره دارد بدهد، زكاتى را كه بر او واجب بوده داده وگاهى هم بيشتر از مقدار واجب داده است، مثلًا كسى كه ١١٠ مثقال نقره دارد، اگر چهل يك آن را بدهد زكاة ١٠٥ مثقال آن را كه واجب بوده داده ومقدارى هم براى ٥ مثقال آن داده كه واجب نبوده است.

مسأله ١٩١٣- كسى كه طلا يا نقره او به اندازه نصاب است، اگرچه زكاة آن را داده باشد، تا وقتى از نصاب اوّل كم نشده، همه ساله بايد زكاة آن را بدهد.

مسأله ١٩١٤- زكاة طلا ونقره در صورتى واجب مى‌شود كه آن را سكّه زده باشند و معامله با آن رواج باشد و اگرچه سكّه آن هم از بين رفته باشد، بايد زكاة آن را بدهند.