توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣١ - مسائل متفرّقه زكاة فطره

او هم از بين نرفته باشد، بايد پس بگيرد و به مستحقّ بدهد، و اگر نتواند بگيرد، بايد از مال خودش فطره بدهد و اگر از بين رفته باشد در صورتى كه گيرنده فطره مى‌دانسته آنچه را گرفته فطره است بايد عوض آنرا بدهد و اگر نمى‌دانسته دادن عوض بر او واجب نيست و انسان بايد دوباره فطره بدهد.

مسأله ٢٠٣٨- اگر كسى بگويد فقيرم، نمى‌شود به او فطره داد مگر آن كه از گفته او اطمينان پيدا شود، يا انسان بداند كه قبلًا فقير بوده است.

مسائل متفرّقه زكاة فطره‌

مسأله ٢٠٣٩- انسان بايد زكاة فطره را به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد وموقعى كه آن را مى‌دهد، نيّت دادن فطره نمايد.

مسأله ٢٠٤٠- اگر پيش از ماه رمضان فطره بدهد، صحيح نيست و احتياط مستحبّ آن است كه در ماه رمضان هم فطره را ندهد، ولى اگر پيش از رمضان يا در ماه رمضان به فقير قرض بدهد و بعد از آن كه فطره بر او واجب شد، طلب خود را بابت فطره حساب كند، مانعى ندارد.

مسأله ٢٠٤١- گندم يا چيز ديگرى را كه براى فطره مى‌دهد، بايد با جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد و چنانچه مخلوط باشد، اگر خالص آن به يك صاع كه تقريباً سه كيلو است برسد، يا آنچه مخلوط شده به قدرى كم باشد كه قابل اعتناء نباشد اشكال ندارد.

مسأله ٢٠٤٢- اگر فطره را از چيز معيوب بدهد كافى نيست.

مسأله ٢٠٤٣- كسى كه فطره چند نفر را مى‌دهد، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد مثلًا اگر فطره بعضى را گندم و فطره بعضى ديگر را جو بدهد، كافى است.

مسأله ٢٠٤٤- وقت دادن فطره تا ظهر روز عيد است اگر نماز عيد نخواند والّا بنابر احتياط واجب بايد زكاة را پيش از نماز عيد بدهد و بنابر احتياط واجب تأخير انداختن از ظهر روز عيد جائز نيست.