توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤١٥ - عدّه زنى كه شوهرش مرده

مسأله ٢٥٣٠- اگر زن آبستن را طلاق دهند، عدّه‌اش تا دنيا آمدن يا سقط شدن بچه او است بنابر اين اگر مثلًا يك ساعت بعد از طلاق، بچه او به دنيا آيد، عدّه‌اش تمام مى‌شود، در صورتى كه بچه از زنا نباشد والّا بايد مثل ساير زنها به سه حيض در صورتى كه در حاملگى حيض مى‌بيند والّا نود روز از طلاق او عدّه نگهدارد.

مسأله ٢٥٣١- زنى كه نه سالش تمام شده ويائسه نيست اگر صيغه شود مثلًا يكماهه، يا يك ساله شوهر كند، چنانچه شوهرش با او نزديكى نمايد ومدّت آن زن تمام شود يا شوهر مدّت را به او ببخشد بايد عدّه نگهدارد، پس اگر حيض مى‌بيند بايد به مقدار دو حيض عدّه نگهدارد وشوهر نكند و اگر حيض نمى‌بيند، احتياط واجب آن است كه چهل وپنج روز از شوهر كردن خوددارى نمايد.

مسأله ٢٥٣٢- ابتداى عدّه طلاق از موقعى است كه خواندن صيغه طلاق تمام مى‌شود، چه زن بداند طلاقش داده‌اند يا نداند، پس اگر بعد از تمام شدن عدّه بفهمد كه او را طلاق داده‌اند، لازم نيست دوباره عدّه نگهدارد.

عدّه زنى كه شوهرش مرده‌

مسأله ٢٥٣٣- زنى كه شوهرش مرده اگر آبستن نباشد، بايد تا چهار ماه و ده روز عدّه نگهدارد يعنى از شوهر كردن خوددارى نمايد اگرچه يائسه يا صيغه يا صغيره باشد، يا شوهرش با او نزديكى نكرده باشد و اگر آبستن باشد، بايد تا موقع زاييدن عدّه نگهدارد، ولى اگر پيش از گذشتن چهار ماه و ده روز بچه‌اش به دنيا آيد، بايد تا چهار ماه و ده روز از مرگ شوهرش صبر كند واين عدّه را عدّه وفات مى‌گويند.

مسأله ٢٥٣٤- زنى كه در عدّه وفات مى‌باشد، حرام است خود را زينت كند و لباسهاى زينتى بپوشد و سرمه بكشد و همچنين كارهاى ديگرى كه زينت حساب شود بر او حرام مى‌باشد.

مسأله ٢٥٣٥- اگر زن يقين كند كه شوهرش مرده و بعد از تمام شدن عدّه وفات شوهر كند، چنانچه معلوم شود شوهر او بعداً مرده است، بايد از شوهر دوم جدا شود