توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٤ - احكام غسل كردن

است اگر غسل ارتماسى باشد و اگر ترتيبى بوده لازم است شستن آن جزيى كه شسته نشده است و همچنين لازم است اعاده اعضايى كه بعد از آن است ولى‌شستن جاهايى از بدن كه ديده نمى‌شود، مثل توى گوش وبينى واجب نيست.

مسأله ٣٨١- جايى كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن، بنابر احتياط واجب بايد بشويد.

مسأله ٣٨٢- اگر سوراخ جاى گوشواره ومانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن ديده شود، بايد آن را شست و اگر ديده نشود، شستن داخل آن لازم نيست.

مسأله ٣٨٣- چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است، بايد برطرف كند و اگر پيش از آن كه يقين كند برطرف شده غسل نمايد، غسل او باطل است.

مسأله ٣٨٤- اگر موقع غسل شك كند، چيزى كه مانع از رسيدن آب باشد در بدن او هست يا نه، بايد وارسى كند تا مطمئن شود يا ظن پيدا كند كه مانعى‌نيست.

مسأله ٣٨٥- در غسل بايد موهاى كوتاهى را كه جزء بدن حساب مى‌شود، بشويد وشستن موهاى بلند واجب نيست، بلكه اگر آب را طورى به پوست برساند كه آنها تر نشوند، غسل صحيح است ولى اگر رساندن آب به پوست بدون شستن آنها ممكن نباشد بايد آنها را بشويد كه آب به بدن برسد.

مسأله ٣٨٦- تمام شرطهايى كه براى صحيح بودن وضو گفته شد، مثل: پاك بودن آب وغصبى نبودن آن، در صحيح بودن غسل هم شرط است ولى در غسل لازم نيست بدن را از بالا به پايين بشويد و نيز در غسل ترتيبى لازم نيست بعد از شستن هر قسمت فوراً قسمت ديگر را بشويد بلكه اگر بعد از شستن سر و گردن مقدارى‌صبر كند و بعد طرف راست را بشويد و بعد از مدّتى طرف چپ را بشويد اشكال ندارد.

مسأله ٣٨٧- كسى كه قصد دارد پول حمامى را ندهد يا بدون اين كه بداند حمامى راضى است، بخواهد نسيه بگذارد، اگرچه بعد حمّامى را راضى كند، غسل او باطل است.

مسأله ٣٨٨- اگر حمّامى راضى باشد كه پول حمام نسيه بماند ولى كسى كه غسل مى‌كند قصدش اين باشد كه طلب او را ندهد، يا از مال حرام بدهد صحّت غسل او محل اشكال است.