توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٥٧ - اجير گرفتن براى نماز

مسأله ١٥٤٦- اگر مأموم موقعى برسد كه امام مقدارى از تكبيرها را گفته بعد از آن كه امام به ركوع رفت، بايد آنچه از تكبيرها وقنوتها را كه با امام نگفته خودش بگويد و اگر در هر قنوت يك سبحان اللَّه يا يك الحمد للَّه‌بگويد كافى است.

مسأله ١٥٤٧- اگر در نماز عيد، موقعى برسد كه امام در ركوع است مى‌تواند نيّت كند وتكبير اوّل نماز را بگويد و به ركوع رود، ولى اگر به هيچ تكبير ويك سبحان اللَّه نمى‌رسد، بهتر آن است كه فرادى بخواند حتّى در صورتى كه به يك تكبير برسد.

مسأله ١٥٤٨- اگر در نماز عيد يك سجده يا تشهّد را فراموش كند، احتياط آن است كه بعد از نماز آن را بجا آورد، و نيز اگر كارى كه براى آن سجده سهو لازم است پيش آيد، بنابر احتياط بايد بعد از نماز دو سجده سهو بنمايد.

اجير گرفتن براى نماز

مسأله ١٥٤٩- بعد از مرگ انسان، مى‌شود براى نماز وعبادتهاى ديگر او كه در زندگى بجا نياورده، ديگرى را اجير كنند يعنى به او مزد دهند كه آنها را بجا آورد و اگر كسى بدون مزد هم آنها را انجام دهد، صحيح است.

مسأله ١٥٥٠- انسان مى‌تواند براى بعضى از كارهاى مستحبّى مثل زيارت قبر پيغمبر وامامان :، از طرف زندگان اجير شود و نيز مى‌تواند كار مستحبّى را بدون اجرت از طرف زندگان انجام دهد.

مسأله ١٥٥١- كسى كه براى نماز قضاى ميّت اجير شده، بايد يا مجتهد باشد يا نماز را بر طبق تقليد صحيح انجام دهد.

مسأله ١٥٥٢- اجير بايد موقع نيّت، ميّت را تعيين نمايد ولازم نيست اسم او را بداند، پس اگر نيّت كند از طرف كسى نماز مى‌خوانم كه براى او اجير شده‌ام كافى است.

مسأله ١٥٥٣- اجير عبادتهاى شخص مرده را به نيابت از او بجا آورد و اگر عملى‌را انجام دهد وثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست.