توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٥٨ - اجير گرفتن براى نماز

مسأله ١٥٥٤- بايد كسى را اجير كنند كه علم يا اطمينان داشته باشند عمل را صحيح انجام مى‌دهد وشكّ در صحّت عملش نداشته باشند.

مسأله ١٥٥٥- كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميّت اجير كرده، اگر بفهمد كه عمل را بجا نياورده، يا باطل انجام داده بايد دوباره اجير بگيرد.

مسأله ١٥٥٦- هرگاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه، اگر بگويد انجام داده‌ام، كافى است مگر اين كه قرينه بر اتّهامش بوده باشد و در اين صورت بايد دوباره اجير بگيرد، ولى اگر شكّ كند كه عمل او صحيح بوده يا نه، گرفتن اجير لازم نيست.

مسأله ١٥٥٧- كسى را كه عذرى دارد ومثلًا با تيمّم يا نشسته نماز مى‌خواند، نمى‌شود براى نمازهاى ميّت اجير كرد، اگرچه نماز ميّت هم همانطور قضا شده باشد.

مسأله ١٥٥٨- مرد براى زن و زن براى مرد مى‌تواند اجير شود و در بلند خواندن وآهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد.

مسأله ١٥٥٩- قضاى نمازهاى ميّت بايد به ترتيب خوانده شود در آن نمازهايى‌كه ترتيب در او هست مثل ظهر وعصر ومغرب وعشاء و همچنين است اگر ترتيب آنها را نمى‌داند، بايد با اجير شرط كنند به قدرى نماز بخواند كه ترتيب بعمل آيد ولى در غير مترتّبه، ترتيب واجب نيست.

مسأله ١٥٦٠- اگر با اجير شرط كنند كه عمل را بطور مخصوصى انجام دهد، بايد همان طور بجا آورد و اگر با او شرط نكنند، بايد در آن عمل بتكليف ميّت رفتار نمايد در صورتى كه موجب فساد نزد خودش نباشد والّا اجاره را ترك نمايد و احتياط مستحبّ آن است كه از وظيفه خودش وميّت هركدام كه به احتياط نزديكتر است به آن عمل كند مثلًا اگر وظيفه ميّت گفتن سه مرتبه تسبيحات اربعه بوده وتكليف او يك مرتبه است سه مرتبه بگويد در جايى كه قابل عمل به احتياط باشد.

مسأله ١٥٦١- اگر با اجير شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبّات آن بخواند، بايد مقدارى از مستحبّات نماز را كه معمول است بجا آورد.

مسأله ١٥٦٢- اگر انسان چند نفر را براى نماز قضاى ميّت اجير كند، بايد بنابر