توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨٨ - روزههاى مستحبّ

دارد، بايد روزه بگيرد و كسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد، اگرچه دكتر بگويد ضرر ندارد، بايد روزه نگيرد و اگر روزه بگيرد صحيح نيست مگر اين كه به قصد قربت روزه بگيرد بعد معلوم شود ضرر نداشته كه در اين صورت صحيح است. مسأله ١٧٦٠- اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد، و از آن احتمال ترس براى او پيدا شود چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد، نبايد روزه بگيرد و اگر روزه بگيرد صحيح نيست.

مسأله ١٧٦١- كسى كه عقيده‌اش اين است كه روزه براى او ضرر ندارد، اگر روزه بگيرد و بعد از مغرب بفهمد روزه براى او ضرر داشته، روزه او اشكال دارد و احتياط واجب آنست كه آنروز را قضاء كند.

مسأله ١٧٦٢- غير از روزه‌هايى كه گفته شد، روزه‌هاى حرام ديگرى هم هست كه در كتاب‌هاى مفصّل گفته شده است.

مسأله ١٧٦٣- روزه روز عاشورا وروزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا عيد قربان مكروه است.

روزه‌هاى مستحبّ‌

مسأله ١٧٦٤- روزه تمام روزهاى سال، غير از روزهاى حرام و مكروه كه گفته شد، مستحبّ است وبراى بعضى از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله است:

١- پنجشنبه اوّل و پنجشنبه آخر هر ماه و چهار شنبه اوّلى كه بعد از روز دهم ماه‌است و اگر كسى اينها را بجا نياورد، مستحبّ است قضا نمايد و چنانچه‌اصلًا نتواند روزه بگيرد، مستحبّ است براى هر روز يك مدّ طعام يا ١٢/ ٦ نخود نقره به فقير بدهد.

٢- سيزدهم وچهاردهم وپانزدهم هر ماه.

٣- تمام ماه رجب وشعبان وبعضى از اين دو ماه اگرچه يكروز باشد.

٤- روز عيد نوروز، روز چهارم تا نهم شوّال، روز نهم وبيست وپنجم ذيقعده، روز اوّل تا نهم ذى‌حجه (روز عرفه) ولى اگر به واسطه ضعف روزه نتواند دعاهاى‌