توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٢٩ - زكاة فطره

مسأله ٢٠١٨- اگر بعد از غروب شب عيد فطر بچه‌دار شود، يا كسى نان خور او حساب شود، واجب نيست فطره او را بدهد، اگرچه مستحبّ است فطره كسانى را كه بعد از غروب تا پيش از ظهر روز عيد نان‌خور او حساب مى‌شوند بدهد.

مسأله ٢٠١٩- اگر انسان نان خور كسى باشد و پيش از غروب يا مقارن غروب نان‌خور كسى ديگر شود، فطره او بر كسى كه نان‌خور او شده واجب است مثلًا اگر دختر پيش از غروب بخانه شوهر رود، شوهرش بايد فطره او رابدهد.

مسأله ٢٠٢٠- كسى كه ديگرى بايد فطره او را بدهد، واجب نيست فطره خود را بدهد.

مسأله ٢٠٢١- اگر فطره انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد، برخود انسان واجب نمى‌شود بلكه مستحبّ است احتياطاً بدهد.

مسأله ٢٠٢٢- كسى كه فطره او بر ديگرى واجب است اگر فطره را خودش بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمى‌شود.

مسأله ٢٠٢٣- زنى كه شوهرش مخارج او را نمى‌دهد، چنانچه نان‌خور كس ديگر باشد فطره‌اش بر آن كس واجب است و اگر نان‌خور كس ديگر نيست در صورتى كه فقير نباشد بايد فطره خود را بدهد.

مسأله ٢٠٢٤- كسى كه سيّد نيست، نمى‌تواند به سيّد فطره بدهد حتّى اگر سيّدى‌نان‌خور او باشد نمى‌تواند فطره او را به سيّد ديگر بدهد.

مسأله ٢٠٢٥- فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مى‌خورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مى‌دهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل برمى‌دارد، فطره طفل بر كسى واجب نيست.

مسأله ٢٠٢٦- انسان اگرچه مخارج عائله خود را از مال حرام بدهد، بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.

مسأله ٢٠٢٧- اگر انسان كسى را اجير نمايد وشرط كند كه مخارج او را بدهد بايد فطره او را هم بدهد در صورتى كه عرفاً صدق عائله بر او بكند، ولى چنانچه شرط كند كه مقدارى از مخارج او را بدهد ومثلًا پولى براى مخارجش بدهد، واجب نيست كه فطره او را بدهد.