توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٠٢ - ٦ - شك در نماز مستحبّى

عمل نمايد وكثير الشك تا وقتى يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته بايد به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ١١٩٩- كسى كه زياد شك مى‌كند اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه و اعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده، چنانچه مشغول ركن بعد نشده، بايد آن را بجا آورد و اگر مشغول ركن بعد شده، نمازش باطل است مثلًا اگر شك كند ركوع كرده يا نه و اعتنا نكند، چنانچه پيش از سجده دوم يادش بيايد كه ركوع نكرده بايد ركوع كند اگرچه در اين صورت اعاده نماز احتياطاً واجب است و اگر در سجده دوم يادش بيايد، نمازش باطل است.

مسأله ١٢٠٠- كسى كه زياد شك مى‌كند، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه واعتنا نكند و بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده، چنانچه از محلّ بجا آوردن آن نگذشته بايد آن را بجا آورد و اگر از محلّ آن گذشته نمازش صحيح است، مثلًا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه واعتنا نكند چنانچه در قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده بايد بخواند و اگر در ركوع يادش بيايد نماز او صحيح است.

٥- شك امام ومأموم‌

مسأله ١٢٠١- اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند، مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است، امام بايد نماز را تمام كند وخواندن نماز احتياط لازم نيست و نيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است ومأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند بايد به شك خود اعتنا ننمايد.

٦- شك در نماز مستحبّى‌

مسأله ١٢٠٢- اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبّى شك كند، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند، بايد بنابر كمتر بگذارد مثلًا اگر در نافله صبح شك كند