توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٩٢ - شرائط عقد
ديگرى را وكيل كنند واوّل وكيل زن به وكيل مرد بگويد: «مَتَّعْتُ مُوَكِّلَتىمُوَكِّلَكَ فِى المُدّةِ المَعْلُومَةِ عَلى المَهْرِ المَعْلوم»، پس بدون فاصله وكيل مرد بگويد: «قَبِلْتُ لِمُوَكِّلى هكَذا»، صحيح مىباشد.
شرائط عقد
مسأله ٢٣٨٦- عقد ازدواج چند شرط دارد: اوّل- آن كه بنابر احتياط واجب به عربى صحيح خوانده شود، و اگر خود مرد و زن نتوانند صيغه را به عربى صحيح بخوانند، چنانكه ممكن باشد احتياط آن است كسى را كه مىتواند به عربى صحيح بخواند وكيل كنند و اگر ممكن نباشد، خودشان مىتوانند به غير عربى بخوانند امّا بايد لفظى بگويند كه معنى زوّجتُ وقبلت را بفهماند؛ دوم- مرد و زن، يا وكيل آنها كه صيغه را مىخواند قصد انشاء داشته باشند يعنى اگر خود مرد و زن صيغه را مىخوانند، زن به گفتن زوّجتك نفسى قصدش اين باشد كه خود را زن او قرار دهد و مرد به گفتن قبلت التزويج، زن بودن او را براى خود قبول نمايد و اگر وكيل مرد و زن صيغه را مىخوانند، به گفتن زوّجت وقبلت قصدشان اين باشد كه مرد و زنى كه آنان را وكيل كردهاند، زن و شوهر شوند؛ سوم- كسى كه صيغه را مىخواند، بايد بالغ و عاقل باشد چه براى خودش بخواند يا از طرف ديگرى وكيل شده باشد؛ چهارم- اگر وكيل زن و شوهر يا ولىّ آنها صيغه را مىخوانند، در عقد، زن و شوهر را معيّن كنند مثلًا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند پس كسى كه چند دختر دارد اگر به مردى بگويد «زوّجتك احدى بناتى» (يعنى زن تو نمودم يكى از دخترانم را) و او بگويد قبلت (يعنى قبول كردم)، چون در موقع عقد، دختر را معيّن نكردهاند عقد باطل است؛ پنجم- زن و مرد به ازدواج راضى باشند ولى اگر زن ظاهراً به سختى اذن دهد ومعلوم باشد قلباً راضى است، عقد صحيح است.
مسأله ٢٣٨٧- اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض كند، عقد باطل است.