توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٩٩ - متعه يا صيغه

شوهر توانايى دادن مهر را داشته باشد وچه نداشته باشد، و اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود وشوهر با او نزديكى كند، ديگر نمى‌تواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.

متعه يا صيغه‌

مسأله ٢٤٣٧- صيغه كردن زن اگرچه براى لذّت بردن هم نباشد، صحيح است.

مسأله ٢٤٣٨- احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه نزديكى با متعه خود را ترك نكند مگر با رضايت او باشد.

مسأله ٢٤٣٩- زنى كه صيغه مى‌شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى‌نكند، عقد وشرط او صحيح است وشوهر فقط مى‌تواند لذّتهاى ديگر از او ببرد ولى اگر بعد به نزديكى راضى شود، شوهر مى‌تواند با او نزديكى نمايد.

مسأله ٢٤٤٠- زنى كه صيغه شده اگرچه آبستن شود، حق خرجى ندارد.

مسأله ٢٤٤١- زنى كه صيغه شده حقّ همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمى‌برد وشوهر هم از او ارث نمى‌برد.

مسأله ٢٤٤٢- زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حقّ خرجى وهمخوابى ندارد عقد او صحيح است وبراى آن كه نمى‌دانسته حقّى به شوهر پيدا نمى‌كند.

مسأله ٢٤٤٣- زنى كه صيغه شده مى‌تواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود ولى اگر به واسطه بيرون رفتن، حقّ شوهر از بين مى‌رود، بيرون رفتن او حرام است.

مسأله ٢٤٤٤- اگر زنى، مردى را وكيل كند كه به مدّت ومبلغ معيّن او را براى خود صيغه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد و يا به غير از مدّت يا مبلغى كه معيّن شده او را صيغه كند، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم، عقد صحيح است.

مسأله ٢٤٤٥- اگر پدر يا جدّ پدرى براى محرم شدن، يك ساعت يا دو ساعت زنى را به عقد پسر نابالغ خود در آورد كافى است و نيز مى‌تواند دختر نابالغ خود را براى محرم شدن به عقد كسى در آورد ولى بايد آن عقد براى دختر مفسده‌اى نداشته باشد.