توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٨٣ - سجده واجب قرآن

سجده واجب قرآن‌

مسأله ١١٠٢- در هريك از چهار سوره نجم و علق و فصّلت و سجده يك آيه سجده است، كه اگر انسان بخواند يا بشنود، بعد از تمام شدن آن آيه، بايد فوراً سجده كند و اگر فراموش كرد، هر وقت يادش آمد بايد سجده نمايد و اگر در بين نماز بشنود به دستورى كه در «مسأله ٩٩٤» گذشت بايد عمل نمايد.

مسأله ١١٠٣- اگر انسان موقعى كه آيه سجده را مى‌خواند، از ديگرى هم بشنود بنابر احتياط واجب بايد دو سجده نمايد.

مسأله ١١٠٤- در غير نماز اگر در حال سجده، آيه سجده را بخواند يا بشنود، سر از سجده بردارد ودوباره سجده كند.

مسأله ١١٠٥- اگر انسان از بچه غير مميّز كه خوب وبد را نمى‌فهمد، يا از كسى كه قصد خواندن قرآن ندارد، آيه سجده را بشنود، لازم نيست كه سجده كند و همچنين است اگر مثلًا از گرامافون و راديو آيه سجده را بشنود اگر چه احتياط آنست كه براى آنها سجده نمايد.

مسأله ١١٠٦- در سجده واجب قرآن، بايد جاى انسان غصبى نباشد و بنابر احتياط واجب جاى پيشانى او از جاى زانوها وسر انگشتانش بيش از چهار انگشت بسته بلندتر نباشد، ولى لازم نيست با وضو يا غسل ورو به قبله باشد و عورت خود را بپوشاند وبدن وجاى پيشانى او پاك باشد و نيز چيزهائى كه در لباس نمازگزار شرط مى‌باشد، در لباس او شرط نيست امّا اگر لباس او غصبى است، چنانچه سجده كردن، تصرّف در آن لباس باشد، سجده باطل است.

مسأله ١١٠٧- احتياط واجب آن است كه در سجده واجب قرآن، پيشانى را بر مهر يا چيز ديگرى كه سجده بر آن صحيح است گذاشته وجاهاى ديگر بدن را به دستورى كه در سجده نماز گفته شد بر زمين بگذارد.

مسأله ١١٠٨- هرگاه در سجده واجب قرآن پيشانى را به قصد سجده بر زمين‌