توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٦٥ - چيزهائى كه روزه را باطل مىكند

معمولًا به حلق نمى‌رسد، اگرچه اتّفاقاً به حلق برسد، روزه راباطل نمى‌كند ولى اگر انسان از اوّل بداند كه به حلق مى‌رسد، روزه‌اش باطل مى‌شود و بايد قضاى آن را بگيرد وكفّاره هم بر او واجب است.

مسأله ١٥٩٩- انسان نمى‌تواند براى ضعف، روزه رابخورد ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولًا نمى‌شود آن را تحمّل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.

٢- جماع‌

مسأله ١٦٠٠- جماع روزه را باطل مى‌كند اگرچه به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد.

مسأله ١٦٠١- اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود ومنى هم بيرون نيايد روزه باطل نمى‌شود.

مسأله ١٦٠٢- اگر شك كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه، روزه او صحيح است.

مسأله ١٦٠٣- اگر فراموش كند كه روزه است و جماع كند يا او را به جماع مجبور نمايند به گونه‌اى كه ازخود اراده نداشته باشد روزه او باطل نمى‌شود ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد، يا ديگر مجبور نباشد، بايد فوراً از حال جماع خارج شود و اگر خارج نشود، روزه او باطل است، بلكه قضا و كفّاره هم واجب مى‌شود.

٣- استمناء

مسأله ١٦٠٤- اگر روزه‌دار استمناء كند يعنى با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٦٠٥- اگر بى‌اختيار منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل نيست ولى اگر كارى كند كه بداند بى‌اختيار منى از او بيرون خواهد آمد، و منى بى‌اختيار بيرون آمد روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٦٠٦- هرگاه روزه‌دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم مى‌شود يعنى در خواب منى از او بيرون مى‌آيد، بنابر احتياط مستحبّ بايد نخوابد.