توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٠ - اذان و اقامه

مسأله ٩٤٢- بايد بين اذان واقامه فاصله ندهد و اگر بين آنها به قدرى فاصله دهد كه اذانى را كه گفته اذان واقامه حساب نشود، مستحبّ است دوباره اذان واقامه را بگويد و نيز اگر بين اذان واقامه ونماز به قدرى فاصله دهد كه اذان واقامه آن نماز حساب نشود، مستحبّ است دوباره براى آن نماز، اذان واقامه بگويد.

مسأله ٩٤٣- اذان واقامه بايد به عربى صحيح گفته شود، پس اگر به عربى غلط بگويد، يا به جاى حرفى حرف ديگرى بگويد، يا مثلًا ترجمه آنها را به فارسى‌بگويد، صحيح نيست.

مسأله ٩٤٤- اذان واقامه بايد بعد از داخل شدن وقت گفته شود و اگر عمداً يا از روى فراموشى پيش از وقت بگويد، باطل است.

مسأله ٩٤٥- اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه، بايد اذان را بگويد، ولى اگر مشغول اقامه شود وشك كند كه اذان گفته يا نه، گفتن اذان لازم نيست.

مسأله ٩٤٦- اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آن كه قسمتى را بگويد شك كند كه پيش از آن را گفته يا نه، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگويد، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آن است گفته يا نه، گفتن آن لازم نيست.

مسأله ٩٤٧- مستحبّ است انسان در موقع گفتن اذان، رو به قبله بايستد و با وضو يا غسل باشد ودستها را بگوش بگذارد وصدا را بلند نمايد و بكشد و بين جمله‌هاى اذان كمى فاصله دهد وبين آنها حرف نزند.

مسأله ٩٤٨- مستحبّ است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد و آن را از اذان آهسته‌تر بگويد وجمله‌هاى آن را به هم نچسباند ولى به اندازه‌اى كه بين جمله‌هاى اذان فاصله مى‌دهد، بين جمله‌هاى اقامه فاصله ندهد.

مسأله ٩٤٩- مستحبّ است بين اذان واقامه يك قدم بردارد، يا قدرى بنشيند يا سجده كند يا ذكر بگويد يا دعا بخواند يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز خواند، ولى حرف زدن بين اذان واقامه نماز صبح مستحب نيست.