توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٨٨ - احكام عاريه

غصبى يا كسى كه آن چيز را اجاره كرده، بگويد به عاريه دادن راضى هستم يا با قراين رضايتش معلوم گردد.

مسأله ٢٣٦٣- چيزى را كه منفعتش مال انسان است مثلًا آن را اجاره كرده مى‌تواند عاريه بدهد اگر عاريه گيرنده محلّ وثوق باشد ولى اگر در اجاره شرط كرده باشد كه خودش از آن استفاده كند، نمى‌تواند آن را به ديگرى عاريه دهد.

مسأله ٢٣٦٤- اگر ديوانه وبچه ومفلس مال خود را عاريه بدهند صحيح نيست، امّا اگر ولىّ مصلحت بداند كه مال او را عاريه دهد وبچه آن مال را به دستور ولىّ به عاريه كننده برساند اشكال ندارد.

مسأله ٢٣٦٥- اگر در نگهدارى چيزى كه عاريه كرده كوتاهى نكند و در استفاده از آن هم زياده‌روى ننمايد واتّفاقاً آن چيز تلف شود ضامن نيست، ولى چنانچه شرط كنند كه اگر تلف شود عاريه كننده ضامن باشد، يا چيزى را كه عاريه كرده طلا ونقره باشد، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٦٦- اگر طلا ونقره را عاريه نمايد وشرط كند كه اگر تلف شود ضامن نباشد، چنانچه تلف شود ضامن نبودن محلّ اشكال است ولى مى‌تواند شرط سقوط يا اسقاط ما فى الذّمه نمايد.

مسأله ٢٣٦٧- اگر عاريه دهنده بميرد، عاريه گيرنده بايد چيزى را كه عاريه كرده به ورثه او بدهد.

مسأله ٢٣٦٨- اگر عاريه دهنده طورى شود كه شرعاً نتواند در مال خود تصرّف كند مثلًا ديوانه شود، عاريه كننده بايد مالى را كه عاريه كرده به ولىّ او بدهد.

مسأله ٢٣٦٩- كسى كه چيزى را عاريه داده هر وقت بخواهد مى‌تواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه عاريه كرده هر وقت بخواهد مى‌تواند آن را پس دهد.

مسأله ٢٣٧٠- عاريه دادن چيزى كه استفاده حلال ندارد مثل ظرف طلا ونقره باطل است در صورتى كه براى زينت دادن اطاق نباشد والّا جوازش خالى از وجه نيست.

مسأله ٢٣٧١- عاريه دادن گوسفند براى استفاده از شير وپشم آن وعاريه دادن حيوان نر براى كشيدن بر ماده صحيح است.