توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٢٦ - احكام مالى كه انسان آن را پيدا مىكند

مسأله ٢٥٩٤- اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به ٦/ ١٢ نخود نقره سكّه‌دار برسد چنانچه اعلان نكند و در مسجد يا جاى ديگرى كه محلّ اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز از بين برود يا ديگرى آن را بردارد، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است.

مسأله ٢٥٩٥- هرگاه چيزى پيدا كند كه اگر بماند فاسد مى‌شود، بايد اگر ممكن باشد با اجازه حاكم شرع يا وكيل او و اگر ممكن نباشد خودش قيمت آن را معيّن كند وبفروشد وپولش را نگهدارد و اگر صاحب آن پيدا نشد از طرف او صدقه بدهد.

مسأله ٢٥٩٦- اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن ونماز خواندن همراه او باشد در صورتى كه او را بعنوان حفظ ونگهدارى همراه داشته باشد اشكال ندارد.

مسأله ٢٥٩٧- اگر كفش او را ببرند وكفش ديگرى به جاى آن بگذارند، چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش او را برده وبداند عمداً اين كار را كرده جائز است كه آن كفش را كه گذاشته است به عنوان تقاص به جاى كفش خود بردارد و اگر قيمت آنچه را كه گذاشته بيش از آنچه را كه برداشته است باشد بايد زيادى را از طرف صاحبش صدقه بدهد و در صورتى كه علم بعمدى بودن اينكار ندارد، مجهول المالك خواهد بود لذا بايد جستجو كند وصاحبش را پيدا نمايد و اگر هرآينه از پيدا شدن صاحبش مأيوس شود، احتياط واجب آن است كه آن را از طرف صاحبش با اجازه از حاكم شرع صدقه بدهد بلكه احوط مستحبّ آن است كه او را به عنوان وفاى آنچه را كه در ذمّه صاحبش نسبت به بردن كفش او است بردارد و بعد او را از طرف صاحبش با اجازه حاكم شرع صدقه بدهد.

مسأله ٢٥٩٨- اگر مالى را كه كمتر از ٦/ ١٢ نخود نقره سكّه‌دار ارزش دارد پيدا كند و از آن صرف نظر نمايد و در مسجد يا جاى ديگر بگذارد، چنانچه كسى آن را بردارد، براى او حلال است.