توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٨ - لباس نمازگزار

بدهد كه نامحرم او را مى‌بيند، بايد نشسته نماز بخواند وركوع وسجود را با اشاره بجا آورد وبراى ركوع وسجود به قدرى خم شود كه عورتش پيدا نباشد واشاره سجود پايين‌تر از اشاره ركوع باشد و در صورت تمكّن لازم آن است كه مهر را بالا بياورد و پيشانى را بر آن بگذارد و اگر اطمينان دارد كه نامحرم او رانمى‌بيند، احتياط واجب آن است كه دو نماز ايستاده بخواند وموقعى كه ايستاده است احوط آن است كه قُبُل خود را با دست بپوشاند و در يكى از آن دو نماز ركوع وسجود را بجا آورد و در ديگرى به جاى ركوع وسجود با سر اشاره نمايد.

لباس نمازگزار

مسأله ٨٠٦- لباس نمازگزار شش شرط دارد: اوّل آن كه پاك باشد. دوم آن كه مباح باشد. سوم آن كه از اجزاء مردار نباشد. چهارم آن كه از حيوان حرام گوشت نباشد.

پنجم و ششم آن كه اگر نمازگزار مرد است، لباس او ابريشم خالص وطلاباف نباشد و تفصيل اينها در مسائل آينده گفته مى‌شود.

شرط اوّل:

مسأله ٨٠٧- لباس نمازگزار بايد پاك باشد و اگر كسى عمداً با بدن يا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل است.

مسأله ٨٠٨- كسى كه نمى‌داند با بدن ولباس نجس نماز باطل است، اگر با بدن يا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل مى‌باشد.

مسأله ٨٠٩- اگر به واسطه ندانستن مسأله، چيز نجسى را نداند نجس است، مثلًا نداند عرق جنب از حرام نجس است و با آن نماز بخواند، نمازش باطل‌است.

مسأله ٨١٠- اگر نداند كه بدن يا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحيح است، ولى احتياط مستحبّ آن است كه اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.