توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢١٤ - كم و زياد كردن اجزاء و شرائط نماز

سجده سهو واجب مى‌شود، مثل آن كه سهواً حرف بزند، بنابر احتياط واجب بايد سجده يا تشهّد را قضا كند وغير از سجده سهوى كه براى قضاى سجده يا تشهّد لازم است، بنابر احتياط واجب دو سجده سهو ديگر بنمايد.

مسأله ١٢٦٧- اگر نداند كه سجده را فراموش كرده يا تشهّد را، بايد هر دو را قضا نمايد و هركدام را اوّل بجا آورد اشكال ندارد در صورتى كه تقدّم را در فرض فوت نداند.

مسأله ١٢٦٨- اگر شك دارد كه سجده يا تشهّد را فراموش كرده يا نه، واجب نيست قضا نمايد.

مسأله ١٢٦٩- اگر بداند سجده يا تشهّد را فراموش كرده وشك كند كه پيش از ركوع ركعت بعد بجا آورده يا نه، احتياطاً بايد آن را قضا نمايد.

مسأله ١٢٧٠- كسى كه بايد سجده يا تشهّد را قضا نمايد، اگر براى كار ديگرى هم سجده سهو بر او واجب شود، بايد بعد از نماز سجده يا تشهّد را قضا نمايد، بعد سجده سهو را بجا آورد.

مسأله ١٢٧١- اگر شك دارد كه بعد از نماز، قضاى سجده يا تشهّد فراموش شده را بجا آورده يا نه، چنانچه وقت نماز نگذشته، بايد سجده يا تشهّد را قضا نمايد و اگر وقت نماز گذشته، قضاى آن مستحبّ است.

كم و زياد كردن اجزاء و شرائط نماز

مسأله ١٢٧٢- هرگاه چيزى از واجبات نماز را عمداً كم يا زياد كند، اگرچه يك حرف آن باشد، نماز باطل است.

مسأله ١٢٧٣- اگر به واسطه ندانستن مسأله، چيزى از واجبات نماز را كم يا زياد كند، اگر ركن باشد نمازش باطل است و امّا اگر ركن نباشد نماز او بنابر احتياط واجب باطل است، ولى اگر به واسطه ندانستن مسأله حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشاء را آهسته بخواند، يا حمد وسوره ظهر و عصر را بلند بخواند، يا در مسافرت نماز ظهر و عصر و عشاء را چهار ركعتى بخواند، نمازش صحيح است.