توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٨٩ - احكام عاريه

مسأله ٢٣٧٢- اگر چيزى را كه عاريه كرده به مالك ياوكيل يا ولىّ او بدهد و بعد آن چيز تلف شود، عاريه كننده ضامن نيست، ولى اگر بدون اجازه صاحب مال يا وكيل، يا ولىّ او آن را به جايى ببرد كه صاحبش معمولًا به آنجا مى‌برده ولى به آنها تحويل ندهد مثلًا اسب را در اصطبلى كه صاحبش براى آن درست كرده ببندد و بعد تلف شود، يا كسى آن را تلف كند ضامن است.

مسأله ٢٣٧٣- اگر چيز نجس را براى كارى كه شرط آن پاكى است عاريه دهد، مثلًا ظرف را عاريه دهد كه با آن غذا بخورد بايد نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مى‌كند بگويد ولى اگر لباس را براى نماز عاريه داده احتياط واجب آن است كه به او بگويد.

مسأله ٢٣٧٤- چيزى را كه عاريه كرده بدون اجازه صاحب آن نمى‌تواند به ديگرى اجاره يا عاريه دهد.

مسأله ٢٣٧٥- اگر چيزى را كه عاريه كرده با اجازه صاحب آن به ديگرى عاريه دهد، چنانچه كسى كه اوّل آن چيز را عاريه كرده بميرد يا ديوانه شود، عاريه دومى باطل نمى‌شود.

مسأله ٢٣٧٦- اگر بداند مالى را كه عاريه كرده غصبى است، بايد آن را به صاحبش برساند ونمى‌تواند به عاريه‌دهنده بدهد.

مسأله ٢٣٧٧- اگر مالى را كه مى‌داند غصبى است عاريه كند و از آن استفاده ببرد و در دست او از بين برود، مالك مى‌تواند عوض مال وعوض استفاده‌اى را كه عاريه كننده برده، از او يا از كسى كه مال را غصب كرده مطالبه كند و اگر از عاريه كننده بگيرد، او نمى‌تواند چيزى را كه به مالك مى‌دهد از عاريه دهنده مطالبه نمايد.

مسأله ٢٣٧٨- اگر نداند مالى را كه عاريه كرده غصبى است و در دست او از بين برود، چنانچه صاحب مال عوض آن را از او بگيرد او هم مى‌تواند آنچه را به صاحب مال داده از عاريه دهنده مطالبه نمايد ولى اگر چيزى را كه عاريه كرده طلا ونقره باشد، يا عاريه دهنده با او شرط كرده باشد كه اگر آن چيز از بين برود عوضش را بدهد، نمى‌تواند چيزى را كه به صاحب مال مى‌دهد از عاريه دهنده مطالبه نمايد.