توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٨٣ - احكام ضامن شدن

مسأله ٢٣٣٠- در صورتى انسان مى‌تواند ضامن شود كه طلبكار وبدهكار وجنس بدهى همه واقعاً معيّن باشد اگرچه طرفين ندانند مثل آن كه در دفتر نوشته شده باشد، پس اگر دو نفر از كسى طلبكار باشند وانسان بگويد من ضامن هستم كه طلب يكى از شماها را بدهم، چون معيّن نكرده كه طلب كدام را مى‌دهد و در دفتر هم نوشته نباشد ضمان او باطل است و نيز اگر كسى از دو نفر طلبكار باشد وانسان بگويد من ضامن هستم كه طلب يكى از آن دو نفر را به تو بدهم، چون معيّن نكرده كه بدهى كدام را مى‌دهد، ضمان او باطل مى‌باشد و همچنين اگر كسى از ديگرى‌مثلًا ده من گندم وده تومان پول طلبكار باشد وانسان بگويد من ضامن يكى از دو طلب تو هستم ومعيّن نكند كه ضامن گندم است يا ضامن پول، صحيح نيست.

مسأله ٢٣٣١- اگر طلبكار طلب خود را به ضامن ببخشد يعنى ذمّه او را برى‌ء كند، ضامن نمى‌تواند از بدهكار چيزى بگيرد و اگر مقدارى از آن را ببخشد مى‌تواند آن مقدار را مطالبه نمايد.

مسأله ٢٣٣٢- اگر انسان ضامن شود كه بدهى كسى را بدهد، نمى‌تواند ازضمان خود برگردد.

مسأله ٢٣٣٣- ضامن و طلبكار مى‌توانند شرط كنند كه هر وقت بخواهند ضامن بودن ضامن را به هم بزنند.

مسأله ٢٣٣٤- هرگاه انسان در موقع ضامن شدن، بتواند طلب طلبكار را بدهد اگرچه بعد فقير شود، طلبكار نمى‌تواند ضامن بودن او را به هم بزند وطلب خود را از بدهكار اوّل مطالبه نمايد، و همچنين است اگر در آن موقع نتواند طلب او را بدهد ولى طلبكار بداند و به ضامن شدن او راضى شود.

مسأله ٢٣٣٥- اگر انسان در موقعى كه ضامن مى‌شود، نتواند طلب طلبكار را بدهد وطلبكار در آن وقت نداند و بعد ملتفت شود، مى‌تواند ضامن بودن او را به هم بزند، ولى اگر پيش از آن كه طلبكار ملتفت شود، ضامن قدرت پيدا كرده باشد چنانچه بخواهد ضامن بودن او را به هم بزند، اشكال دارد.