توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٩١ - مبطلات نماز

مبطلات نماز

مسأله ١١٣٥- دوازده چيز نماز را باطل مى‌كند، و آنها را مبطلات مى‌گويند:

اوّل آن كه در بين نماز يكى از شرطهاى آن از بين برود، مثلًا در بين نماز بفهمد مكانش غصبى است.

دوم آن كه در بين نماز عمداً يا سهواً يا از روى ناچارى، چيزى كه وضو يا غسل را باطل مى‌كند پيش آيد، مثلًا بول از او بيرون آيد ولى كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند، اگر در بين نماز بول يا غائط از او خارج شود، چنانچه به دستورى كه در احكام وضو گفته شد رفتار نمايد، نمازش باطل نمى‌شود و نيز اگر در بين نماز از زن مستحاضه خون خارج شود، در صورتى كه به دستور استحاضه رفتار كرده باشد، نمازش صحيح است.

مسأله ١١٣٦- كسى كه بى‌اختيار خوابش برده، اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده يا بعد از آن، بايد نمازش را دوباره بخواند.

مسأله ١١٣٧- اگر بداند با اختيار خودش خوابيده و شك كند كه بعد از نماز بوده، يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده، نماز او صحيح است.

مسأله ١١٣٨- اگر در حال سجده از خواب بيدار شود وشكّ كند كه در سجده آخر نماز است، يا در سجده شكر بايد آن نماز را دوباره بخواند.

سوم از مبطلات نماز آن است كه مثل بعض كسانى كه شيعه نيستند دستها را روى هم بگذارند.

مسأله ١١٣٩- هرگاه براى ادب دستها را روى هم بگذارد، اگرچه مثل آنها نباشد، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخواند، ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى‌يا براى كار ديگرى مثل خاراندن دست ومانند آن، دستها را روى هم بگذارد، اشكال ندارد.

چهارم از مبطلات نماز آن است كه بعد از خواندن حمد، آمين بگويد، ولى اگر اشتباهاً يا از روى تقيّه بگويد، نمازش باطل نمى‌شود.