توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٢ - احكام وضو

مسأله ٣٠٦- اگر شك كند كه وضوى او باطل شده يا نه بنا مى‌گذارد كه وضوى او باقيست ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده ووضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبتى‌از او بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر وضوى او باطل است.

مسأله ٣٠٧- كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد.

مسأله ٣٠٨- كسى كه مى‌داند وضو گرفته وحدثى هم از او سر زده، مثلًا بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده، چنانچه پيش از نماز است، بايد وضو بگيرد، و اگر در بين نماز است بايد نماز را بشكند ووضو بگيرد، و اگر بعد از نماز است نمازى كه خوانده صحيح است وبراى نمازهاى بعد بايد وضوبگيرد.

مسأله ٣٠٩- اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضى از جاها را نشسته يا مسح نكرده است، چنانچه رطوبت جاهايى كه پيش از آن است خشك شده، بايد دوباره وضو بگيرد و اگر خشك نشده بايدجايى را كه فراموش كرده و آنچه بعد از آن است بشويد يا مسح كند و اگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جايى شك كند بايد به همين دستور عمل نمايد.

مسأله ٣١٠- اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه نماز صحيح است، ولى‌بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.

مسأله ٣١١- اگر در بين نماز شك كند وضو گرفته يا نه، احتياطاً نماز را تمام كند، و بايد وضو بگيرد و نماز را دوباره بخواند.

مسأله ٣١٢- اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز، نمازى كه خوانده صحيح است.

مسأله ٣١٣- اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره مى‌ريزد، يا نمى‌تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه يقين دارد كه از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مى‌كند، بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مى‌كند بخواند و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، بايد در وقتى‌كه مهلت دارد، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد و كارهاى مستحبّ آن مانند اذان و اقامه و قنوت را ترك كند.