توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٠٦ - شكهاى صحيح

مسأله ١٢١٥- اگر موقعى كه تشهّد مى‌خواند، يا بعد از ايستادن شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه، و در همان موقع يكى از شكهايى كه اگر بعد ازتمام شدن دو سجده اتفاق بيفتد صحيح مى‌باشد براى او پيش آيد مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، چنانچه به دستور آن شك عمل كند، نمازش صحيح است.

مسأله ١٢١٦- اگر پيش از آن كه مشغول تشهّد شود يا پيش از ايستادن شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه و در همان موقع يكى از شكهايى كه بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است، برايش پيش آيد، نمازش باطل است.

مسأله ١٢١٧- اگر موقعى كه ايستاده بين سه وچهار يا بين سه وچهار وپنج شك كند و يادش بيايد كه دو سجده از ركعت پيش بجا نياورد، نمازش باطل‌است.

مسأله ١٢١٨- اگر شك او از بين برود و شك ديگرى برايش پيش آيد، مثلًا اوّل شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، بعد شك كند سه ركعت خوانده يا چهار ركعت، بايد به دستور شك دوم عمل نمايد.

مسأله ١٢١٩- اگر بعد از نماز شك كند كه در نماز مثلًا بين دو وچهار شك كرده، يا بين سه و چهار، احتياط واجب آن است كه به دستور هر دو عمل كند ونماز را هم دوباره بخواند.

مسأله ١٢٢٠- اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز شكّى براى او پيش آمده ولى‌نداند از شكهاى باطل بوده يا از شكهاى صحيح و اگر از شكهاى صحيح بوده كدام قسم آن بوده است، نماز را دوباره بخواند بعد از عمل به وظيفه شكهاى صحيح كه دو ركعت احتياط ايستاده و دو ركعت احتياط نشسته و دو سجده سهو مى‌باشد.

مسأله ١٢٢١- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر شكّى كند كه بايد براى آن يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بخواند، بايد دو ركعت نشسته بجا آورد، و اگر شكّى كند كه بايد براى آن دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند بايد دو ركعت نشسته بجا آورد.

مسأله ١٢٢٢- كسى كه ايستاده نماز مى‌خواند، اگر موقع خواندن نماز احتياط از