به سجده، تكبير بگويد چنانچه آن را به قصد ذكرى كه در نماز دستور داده‌اند بگويد، بايد احتياطاً نماز را دوباره بخواند و اگر به اين قصد نگويد، بلكه بخواهد ذكرى گفته باشد، صحيح است.

مسأله ٩٧٦- حركت دادن دست وانگشتان در موقع خواندن حمد اشكال ندارد، اگرچه احتياط مستحبّ آن است كه آنها را هم حركت ندهد.

مسأله ٩٧٧- اگر در موقع خواندن حمد وسوره، يا خواندن تسبيحات بى‌اختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود، احتياط واجب آن است كه بعد از آرام گرفتن بدن آنچه را در حال حركت خوانده، دوباره بخواند.

مسأله ٩٧٨- اگر در بين نماز از ايستادن عاجز شود، بايد بنشيند و اگر از نشستن هم عاجز شود، بايد بخوابد، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى‌نخواند.

مسأله ٩٧٩- تا انسان مى‌تواند ايستاده نماز بخواند نبايد بنشيند، مثلًا كسى كه در موقع ايستادن، بدنش حركت مى‌كند يا مجبور است به چيزى تكيه دهد، يا بدنش را كج كند، يا خم شود، يا پاها را بيشتر از معمول گشاد بگذارد، بايد به هر طور كه مى‌تواند ايستاده نماز بخواند ولى اگر به هيچ قسم حتّى مثل حال ركوع هم نتواند بايستد، بايد راست بنشيند، و نماز بخواند.

مسأله ٩٨٠- تا انسان مى‌تواند بنشيند نبايد خوابيده نماز بخواند، و اگر نتواند راست بنشيند بايد به هر طور كه مى‌تواند بنشيند، و اگر به هيچ قسم نمى‌تواند بنشيند بايد به طورى كه در احكام قبله گفته شد، به پهلوى راست بخوابد، اگر نمى‌تواند به پهلوى چپ و اگر آن هم ممكن نيست به پشت بخوابد، به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.

مسأله ٩٨١- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر بعد از خواندن حمد وسوره بتواند بايستد، و ركوع را ايستاده بجا آورد، بايد بايستد و از حال ايستاده به ركوع رود و اگر نتواند، بايد ركوع را هم نشسته بجا آورد.

مسأله ٩٨٢- كسى كه خوابيده نماز مى‌خواند، اگر در بين نماز بتواند بنشيند بايد مقدارى را كه مى‌تواند، نشسته بخواند و نيز اگر مى‌تواند ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى نخواند.