توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٩ - نماز جماعت

و امام در طرفى كه بلندتر است بايستد در صورتى كه سراشيبى آن زياد نباشد و طورى باشد كه به آن زمين مسطح بگويند، مانعى ندارد.

مسأله ١٤٢٥- اگر جاى مأموم بلندتر از جاى امام باشد اشكال ندارد، ولى اگر قدرى بلند باشد كه نگويند اجتماع كرده‌اند، جماعت صحيح نيست.

مسأله ١٤٢٦- اگر بين كسانى كه در يك صف ايستاده‌اند بچه مميّز يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مى‌فهمد فاصله شود، چنانچه ندانند نماز او باطل است مى‌توانند اقتدا كنند.

مسأله ١٤٢٧- بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز وتكبير گفتن آنان نزديك باشد، كسى كه در صف بعد ايستاده، مى‌تواند تكبير بگويد.

مسأله ١٤٢٨- اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است، در صفهاى‌بعد نمى‌تواند اقتدا كند، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه مى‌تواند اقتدا نمايد.

مسأله ١٤٢٩- هرگاه بداند نماز امام باطل است مثلًا بداند امام وضو ندارد، اگرچه خود امام ملتفت نباشد، نمى‌تواند به او اقتدا كند.

مسأله ١٤٣٠- اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده، يا كافر بوده، يا به جهتى نمازش باطل بوده، مثلًا بى‌وضو نماز خوانده، نمازش صحيح است.

مسأله ١٤٣١- اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه، بايد در تمام حالات نماز به نيت فرادى‌ تمام كند.

مسأله ١٤٣٢- در جميع حالات جائز است كه در بين نماز جماعت نيّت فرادى بنمايد.

مسأله ١٤٣٣- اگر مأموم بعد از حمد وسوره امام نيّت فرادى كند، لازم نيست حمد وسوره را بخواند، ولى اگر پيش از تمام شدن حمد وسوره نيّت فرادى نمايد، بايد مقدارى را كه امام نخوانده بخواند اگرچه بنابر احتياط مستحبّ در اين صورت قرائت را اعاده نمايد.

مسأله ١٤٣٤- اگر در بين نماز جماعت نيّت فرادى نمايد، نمى‌تواند دوباره نيّت جماعت كند ولى اگر مردد شود كه نيّت فرادى كند يا نه و بعد تصميم بگيرد كه نماز را با جماعت تمام كند، نمازش صحيح است.