توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٤٠ - نماز جماعت

مسأله ١٤٣٥- اگر شك كند كه نيّت فرادى كرده يا نه، بايد بنا بگذارد كه نيّت فرادى نكرده است.

مسأله ١٤٣٦- اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و به ركوع امام برسد، اگرچه ذكر امام تمام شده باشد، نمازش صحيح است ويك ركعت حساب مى‌شود، امّا اگر به مقدار ركوع خم شود و به ركوع امام نرسد نمازش باطل است.

مسأله ١٤٣٧- اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و به مقدار ركوع خم شود وشك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه، نمازش باطل است، گرچه احتياط اتمام نماز و اعاده آن است.

مسأله ١٤٣٨- اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و پيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود، امام سر از ركوع بردارد مخيّر است بين اين كه بايستد تا امام براى ركعت بعد برخيزد و آن را ركعت اوّل نماز خود حساب كند، و بين اين كه نيّت فرادى‌ نمايد ولى اگر برخاستن امام به قدرى طول بكشد كه نگويند اين شخص نماز جماعت مى‌خواند، بايد نيّت فرادى‌ كند.

مسأله ١٤٣٩- اگر اوّل نماز يا بين حمد وسوره اقتدا كند و پيش از آن كه به ركوع رود، امام سر از ركوع بردارد نماز او صحيح است.

مسأله ١٤٤٠- اگر موقعى برسد كه امام مشغول خواندن تشهّد آخر نماز است، چنانچه بخواهد به ثواب جماعت برسد، بايد بعد از نيّت وگفتن تكبيرة الاحرام بنشيند و تشهّد را با امام بخواند ولى سلام را نگويد وصبر كند تا امام سلام نماز را بدهد، بعد بايستد وبدون آن كه دوباره نيّت كند و تكبير بگويد حمد وسوره را بخواند و آن را ركعت اوّل نماز خود حساب كند.

مسأله ١٤٤١- مأموم نبايد جلوتر از امام بايستد بلكه احتياط واجب آن است كه مساوى هم نايستد ولى اگر قد او بلندتر از امام است، بنابر احتياط واجب بايد طورى بايستد كه در ركوع و سجود جلوتر از امام نباشد.

مسأله ١٤٤٢- در نماز جماعت بايد بين مأموم وامام پرده ومانند آن كه پشت آن‌