توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٣ - قيام (ايستادن

حالى‌كه بدنش حركت دارد تكبيرة الاحرام را بگويد، باطل است و اگر سهواً حركت دهد احتياط در اتمام نماز واعاده آن است.

مسأله ٩٦١- تكبير وحمد وسوره وذكر ودعا را بايد طورى بخواند كه خودش بشنود وصدق كلام بر او كند و اگر به واسطه سنگينى يا كرى گوش يا سر وصداى‌زياد نمى‌شنود، بايد طورى بگويد كه اگر مانعى نباشد بشنود.

مسأله ٩٦٢- كسى كه لال است يا زبان او مرضى دارد كه نمى‌تواند اللَّه اكبر را درست بگويد، بايد به هر طورى كه مى‌تواند بگويد و اگر هيچ نمى‌تواند بگويد بايد در قلب خود بگذراند وبراى تكبير اشاره كند وزبانش را هم اگر مى‌تواند حركت دهد.

مسأله ٩٦٣- مستحبّ است بعد از تكبيرة الاحرام بگويد: «يا مُحْسِنُ قَدْ أتاكَ المُسِى‌ءُ وَقَدْ أمَرْتَ المُحْسِنَ أنْ يَتَجاوَزَ عَنِ المُسِى‌ء أنْتَ المُحْسِنُ وَأنَا المُسِى‌ءُ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَتَجاوَز عَنْ قَبيحِ ماتَعْلَمُ مِنّى»، يعنى‌اى خدايى كه به بندگان احسان مى‌كنى بنده گنه‌كار بدر خانه تو آمده وتو امر كرده‌اى كه نيكوكار از گناهكار بگذرد، تو نيكوكارى و من گناهكار، بحقّ محمّد وآل محمّد رحمت خود را بر محمّد وآل محمّد بفرست و از بديهايى كه مى‌دانى از من سر زده بگذر.

مسأله ٩٦٤- مستحبّ است موقع گفتن تكبير اوّل نماز وتكبيرهاى نماز، دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد.

مسأله ٩٦٥- اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه، چنانچه مشغول خواندن چيزى شده، به شكّ خود اعتنا نكند و اگر چيزى نخوانده، بايد تكبير را بگويد احتياطاً.

مسأله ٩٦٦- اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه، اگر وارد خواندن قرائت نشده احتياط در اتمام نماز و اعاده آن مى‌باشد ولى اگر مشغول خواندن قرائت شده نماز او صحيح است.

قيام (ايستادن)

مسأله ٩٦٧- قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن را قيام‌