توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣٠ - مصرف زكاة فطره

مسأله ٢٠٢٨- اگر كسى بعد از غروب شب عيد بميرد، بايد فطره او وعيالاتش را از مال او بدهند ولى اگر پيش از غروب بميرد، واجب نيست فطره او وعيالاتش را از مال او بدهند.

مصرف زكاة فطره‌

مسأله ٢٠٢٩- اگر زكاة فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقاً براى زكاة مال گفته شد برسانند، كافى است ولى احتياط مستحبّ آن است كه فقط به فقراى شيعه بدهند.

مسأله ٢٠٣٠- اگر طفل شيعه‌اى فقير باشد، انسان مى‌تواند فطره را به مصرف او برساند يا به واسطه دادن به ولىّ طفل، ملك طفل نمايد.

مسأله ٢٠٣١- فقيرى كه به او فطره مى‌دهند، لازم نيست عادل باشد، ولى‌احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكار معصيت مى‌كند، فطره ندهند.

مسأله ٢٠٣٢- به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مى‌كند نبايد فطره بدهند.

مسأله ٢٠٣٣- احتياط واجب آن است كه به يك فقير كمتر از يك صاع كه تقريباً سه كيلو است فطره ندهند، ولى اگر بيشتر بدهند اشكال ندارد.

مسأله ٢٠٣٤- اگر جنسى كه قيمتش دو برابر قيمت معمولى آن است مثلًا از گندمى كه قيمت آن دو برابر قيمت گندم معمولى است، نصف صاع كه معناى آن در مسأله پيش گفته شد، بدهد كافى نيست و اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد، اشكال دارد.

مسأله ٢٠٣٥- انسان نمى‌تواند نصف صاع را از يك جنس مثلًا گندم ونصف ديگر آن را از جنس ديگر مثلًا جو بدهد، و اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد كافى نيست.

مسأله ٢٠٣٦- مستحبّ است در دادن زكاة فطره، خويشان فقير خود را بر ديگران مقدّم دارد و بعد همسايگان فقير را، و بعد اهل علم فقير را، ولى اگر ديگران از جهتى برترى داشته باشند مستحبّ است آنها را مقدّم بدارد.

مسأله ٢٠٣٧- اگر انسان بخيال اين كه كسى فقير است به او فطره بدهد و بعد بفهمد فقير نبوده، چنانچه مالى كه به او داده از مالش بعنوان فطره جدا كرده بود و عين‌