توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٠ - لباس نمازگزار

شده، يا بفهمد بدن او نجس است وشك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده، در صورتى كه آب كشيدن بدن، نماز را به هم نمى‌زند، بايد آب بكشد و اگر نماز را به هم مى‌زند، بايد برهنه شود ونماز بخواند و احتياطاً قضا كند مگر آن كه از برهنه شدن معذور باشد كه با همان حال نماز بخواند، و صحيح است.

مسأله ٨١٥- كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد، چنانچه نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده نماز او صحيح است.

مسأله ٨١٦- اگر لباس را آب بكشد و يقين كند كه پاك شده است و با آن نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد پاك نشده، نمازش صحيح است اگر چه مستحبّ است كه اعاده كند.

مسأله ٨١٧- اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند و يقين كند كه از خونهاى نجس نيست، مثلًا يقين كند كه خون پشه است، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه از خونهايى بوده كه نمى‌شود با آن نماز خواند، نماز او صحيح است.

مسأله ٨١٨- اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس اوست خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است، مثلًا يقين كند خون زخم ودمل است، چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن‌باطل است، نماز او صحيح است.

مسأله ٨١٩- اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند وبدن يا لباسش با رطوبت به آن برسد و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد، نمازاو صحيح است ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد وبدون اين كه خود را آب بكشد، غسل كند ونماز بخواند، غسل ونمازش باطل است و نيز اگر جايى از اعضاء وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پيش از آن كه آنجا را آب بكشد وضو بگيرد و نماز بخواند، وضو و نمازش باطل مى‌باشد.

مسأله ٨٢٠- كسى كه يك لباس دارد، اگر بدن ولباسش نجس شود و به اندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد، بايد بدن را آب بكشد ونماز را به دستورى كه در