توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٦٦ - چيزهائى كه روزه را باطل مىكند

مسأله ١٦٠٧- اگر روزه‌دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند.

مسأله ١٦٠٨- روزه دارى كه محتلم شده، مى‌تواند بول كند و به دستورى كه در مسأله هفتاد وسه گفته شد، استبراء نمايد، اگرچه بداند به واسطه بول يا استبراء كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مى‌آيد.

مسأله ١٦٠٩- روزه دارى كه محتلم شده، اگر بداند منى در مجرى مانده و در صورتى كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از او بيرون مى‌آيد بنابر احتياط واجب بايد پيش از غسل بول كند.

مسأله ١٦١٠- كسى كه مى‌داند كه اگر عمداً منى ازخود بيرون آورد، روزه‌اش باطل مى‌شود در صورتى كه به قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى وشوخى كند، اگرچه منى از او بيرون نيايد، روزه او باطل مى‌شود بنابر احتياط.

مسأله ١٦١١- اگر روزه‌دار بدون قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى وشوخى كند چنانچه اطمينان دارد كه منى از او خارج نمى‌شود، اگرچه اتّفاقاً بيرون آيد بنابر احتياط مستحبّ قضاى روزه آن روز را بگيرد ولى اگر اطمينان ندارد و اين كار را كرد، بايد روزه را قضا كند.

٤- دروغ بستن به خدا و پيغمبر

مسأله ١٦١٢- اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره ومانند اينها به خدا وپيغمبران وجانشينان پيغمبران عمداً نسبت دروغ بدهد، اگرچه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند، روزه او باطل است و احتياط واجب آن است كه به حضرت زهراء ٣ هم نسبت دروغ ندهد.

مسأله ١٦١٣- اگر بخواهد خبرى را كه نمى‌داند راست است يا دروغ نقل كند، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته، يا از كتابى كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد.