توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٧ - لباس نمازگزار

مسأله ٨٦٠- اگر از زخمى كه توى دهان وبينى ومانند اينها است، خونى به بدن يا لباس برسد، احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند و همچنين است خون بواسير در صورتى كه دانه‌هايش بيرون نباشد، ولى با خون بواسيرى كه دانه‌هاى آن بيرون است، مى‌شود نماز خواند.

مسأله ٨٦١- كسى كه بدنش زخم است، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند ونداند از زخم است يا خون ديگر، احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند.

مسأله ٨٦٢- اگر چند زخم در بدن باشد و به طورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود تا وقتى همه خوب نشده‌اند، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد، ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شوند، هر كدام كه خوب شد بنابر احتياط واجب بايد براى نماز، بدن و لباس را از خون آن آب بكشد.

مسأله ٨٦٣- اگر سر سوزنى خون حيض، يا نفاس، يا استحاضه، يا خون سگ، يا خوك، يا كافر، يا مردار، يا حيوان حرام گوشت در بدن، يا لباس نمازگزار باشد، نماز او باطل است ولى خون‌هاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت اگرچه در چند جاى بدن ولباس باشد در صورتى كه روى هم كمتر از درهم باشد (كه تقريباً به اندازه گودى كف دست مى‌شود) نماز خواندن با آن اشكال ندارد.

مسأله ٨٦٤- خونى كه به لباس بى‌آستر بريزد و به پشت آن برسد، يك خون حساب مى‌شود ولى اگر پشت آن جدا خونى شود، بايد هركدام را جدا حساب نمود، پس اگر خونى كه در پشت وروى لباس است روى هم كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد، نماز با آن باطل است.

مسأله ٨٦٥- اگر خون، روى لباسى كه آستر دارد بريزد و به آستر آن برسد و يا به آستر بريزد وروى لباس خونى شود، بايد هركدام را جدا حساب نمود، پس اگر خون روى لباس وآستر، كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد، نماز با آن باطل است.

مسأله ٨٦٦- اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد، ورطوبتى به آن برسد، در صورتى كه خون ورطوبتى كه به آن رسيده به اندازه درهم يا بيشتر شود واطراف را آلوده‌