توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٥ - لباس نمازگزار

ناچار نباشد، بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نماز را بجا آورد و بنابر احتياط واجب يك نماز ديگر هم با همان لباس بخواند.

مسأله ٨٥٠- اگر مرد غير از لباس ابريشمى خالص يا طلا باف، لباس ديگرى نداشته باشد، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار نباشد، به دستورى كه براى برهنگان گفته شد، نماز بخواند.

مسأله ٨٥١- اگر چيزى ندارد كه در نماز عورت خود را با آن بپوشاند، واجب است اگرچه بكرايه يا خريدارى باشد، تهيّه نمايد، ولى اگر تهيّه آن به قدرى پول لازم دارد كه نسبت به دارايى او زياد است، يا طوريست كه اگر پول را به مصرف لباس برساند، به حال او ضرر دارد، بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نماز بخواند.

مسأله ٨٥٢- كسى كه لباس ندارد اگر ديگرى باو ببخشد يا عاريه دهد، چنانچه قبول كردن آن براى او مشقّت نداشته باشد، بايد قبول كند، بلكه اگر عاريه كردن يا طلب بخشش براى او سخت نيست بايد از كسى كه لباس دارد، طلب بخشش يا عاريه نمايد.

مسأله ٨٥٣- پوشيدن لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براى كسى كه مى‌خواهد آن را بپوشد معمول نيست، مثل آن كه اهل علم لباس نظامى بپوشد، حرام است اگر به قصد تشبّه باشد وخارج از زىّ او است ولى اگر جهت عقلايى داشته باشد مانعى ندارد، و اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد اگر چه مستحبّ ترك نماز خواندن با آن است.

مسأله ٨٥٤- احتياط واجب آن است كه مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه نپوشد اگر قصد تشبّه داشته باشد ولى اگر با آن لباس نماز بخواند صحيح است اگر چه احتياط مستحبّ ترك آن است.

مسأله ٨٥٥- كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند، اگر برهنه باشد ولحاف يا تشك او نجس يا ابريشم خالص يا از اجزاء حيوان حرام گوشت باشد، احتياط واجب آن است كه در نماز، خود را با آنها نپوشاند ولى اگر طورى است كه صدق لباس مى‌كند بايد خود را با آنها نپوشاند.