مسأله ٧٨٠- نافله صبح پيش از نماز صبح خوانده مى‌شود ووقت آن بعد از فجر اوّل است تا وقتى كه سرخى طرف مشرق پيدا شود ونشانه فجر اوّل در وقت نماز صبح گفته شد، وممكن است نافله صبح را بعد از نافله شب بلا فاصله بخواند.

مسأله ٧٨١- وقت نافله شب از نصف شب است تا اذان صبح و بهتر است نزديك اذان صبح خوانده شود.

مسأله ٧٨٢- مسافر و كسى كه براى او سخت است، نافله شب را بعد از نصف شب بخواند، مى‌تواند آن را در اوّل شب بجا آورد.

نماز غفيله‌

مسأله ٧٨٣- يكى از نمازهاى مستحبّى نماز غفيله است كه بين نماز مغرب وعشا خوانده مى‌شود، و وقت آن بنابر احتياط پيش از آن است كه سرخى طرف مغرب از بين برود، و در ركعت اوّل بعد از حمد بايد به جاى سوره اين آيه را بخوانند:

﴿وَذَالنُّونِ إذْ ذَهَبَ مُغاضِبَاً فَظَنَّ أنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِى الظُّلُماتِ أنْ لا إلهَ إلا أنْتَ سُبْحانَكَ إنّى كُنْتُ مِنَ الظّالمِين فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجيّناهُ مِنَ الغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِى‌المُؤمِنينَ﴾ و در ركعت دوم بعد از حمد به جاى سوره اين آيه را بخوانند: ﴿وَعِنْدَهُ مَفاتِحُ الغَيْبِ لا يَعْلَمُها إلّا هُو وَيَعْلَمُ مافى البَرِّ وَالبَحْرِ وَماتَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إلّا يَعْلَمُها وَلا حَبَّةٍ فى ظُلُماتِ الأرْضِ وَلا رَطْبٍ وَلا يابِسٍ إلّا فِى كِتابٍ مُبينٍ﴾، و در قنوت آن بگويند: «اللّهُمَّ إنّى أسْئَلُكَ بِمَفاتِح الغَيْبِ التى لا يَعْلَمُها إلا أنْتَ أنْ تُصَلّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأنْ تَفْعَلَ بى كَذا وَكَذا»، و به جاى كلمه كذا وكذا حاجتهاى خود را بگويند و بعد بگويند: «اللّهُمَّ أنْتَ وَلِيُّ نِعْمَتي وَالقادِرُ عَلي طَلَبَتي تَعْلَمُ حاجَتى فَاسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ السَّلام لَمّا قَضَيْتَها لِى».

احكام قبله‌

مسأله ٧٨٤- خانه كعبه كه در مكّه معظّمه مى‌باشد قبله است، و بايد روبروى آن نماز خواند ولى كسى كه دور است اگر طورى بايستد كه بگويند رو به قبله نماز