توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٢ - نمازهاى واجب

نيّت عشا نماز را تمام كند گرچه اگر مغرب را بعد از عشا به نيّت ما فى الذّمه انجام دهد بسيار شايسته است.

مسأله ٧٦٨- اگر در نماز عشا بعد از رسيدن به ركوع ركعت چهارم، شك كند كه نماز مغرب را خوانده يا نه، بايد نماز را تمام كند، بعد نماز مغرب را بخواند بنابر احتياط مستحبّ نماز مغرب را به قصد ما فى الذّمه انجام دهد.

مسأله ٧٦٩- اگر انسان نمازى را كه خوانده احتياطاً دوباره بخواند و در بين نماز يادش بيايد، نمازى را كه بايد پيش از آن بخواند نخوانده است، نمى‌تواند نيّت را به آن نماز برگرداند مثلًا موقعى كه نماز عصر را احتياطاً مى‌خواند اگر يادش بيايد نماز ظهر را نخوانده است، نمى‌تواند نيّت را به نماز ظهر برگرداند.

مسأله ٧٧٠- برگرداندن نيّت از نماز قضا به نماز ادا و از مستحبّ به نماز واجب جائز نيست.

مسأله ٧٧١- اگر وقت نماز ادا وسعت داشته باشد، انسان مى‌تواند در بين نماز نيّت را به نماز قضا برگرداند، ولى بايد برگرداندن نيّت به نماز قضا ممكن باشد مثلًا اگر مشغول نماز ظهر است، در صورتى مى‌تواند نيّت را به قضاى صبح برگرداند كه داخل ركوع ركعت سوم نشده باشد.

نمازهاى مستحبّ‌

مسأله ٧٧٢- نمازهاى مستحبّى زياد است و آنها را نافله گويند وبين نمازهاى مستحبّى، بخواندن نافله‌هاى شبانه روز بيشتر سفارش شده و آنها در غير روز جمعه سى وچهار ركعتند كه هشت ركعت آن نافله ظهر وهشت ركعت نافله عصر وچهار ركعت نافله مغرب ودو ركعت نافله عشا ويازده ركعت نافله شب و دو ركعت نافله صبح مى‌باشد ودو ركعت نافله عشا كه نشسته خوانده مى‌شود، يك ركعت حساب مى‌شود ولى در روز جمعه بر شانزده ركعت نافله ظهر وعصر، چهار ركعت اضافه مى‌شود.