توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٥ - احكام قبله

مى‌خواند كافيست، و همچنين است كارهاى ديگرى كه مانند سر بريدن حيوانات، بايد رو به قبله انجام گيرد.

مسأله ٧٨٥- كسى كه نماز واجب را ايستاده مى‌خواند، بايد صورت وسينه وشكم وجلوى پاهاى او رو به قبله باشد ولازم نيست كه انگشتان پاى او هم رو به قبله باشد ولى مستحبّ است.

مسأله ٧٨٦- كسى كه بايد نشسته نماز بخواند، اگر نمى‌تواند بطور معمول بنشيند و در موقع نشستن، كف پاها را به زمين مى‌گذارد، بايد در موقع نماز صورت وسينه وشكم او رو به قبله باشد.

مسأله ٧٨٧- كسى كه نمى‌تواند نشسته نماز بخواند، بايد در حال نماز به پهلوى راست طورى بخوابد كه جلوى بدن او رو به قبله باشد و اگر ممكن نيست بايد به پهلوى چپ طورى بخوابد كه جلوى بدن او رو به قبله باشد و اگر اين را هم نتواند بايد به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.

مسأله ٧٨٨- نماز احتياط وسجده وتشهّد فراموش شده را بايد رو به قبله بجا آورد، و بنابر احتياط وجوبى سجده سهو را هم رو به قبله بجاآورد.

مسأله ٧٨٩- نماز مستحبّى را مى‌شود در حال راه رفتن وسوارى خواند و اگر انسان در اين دو حال نماز مستحبّى بخواند، لازم نيست رو به قبله باشد.

مسأله ٧٩٠- كسى كه مى‌خواهد نماز بخواند، بايد براى پيدا كردن قبله كوشش نمايد، تا يقين كند كه قبله كدام طرف است و يا بگمانى كه ازمحراب مسجد مسلمانان يا قبرهاى آنان يا از راه‌هاى ديگر پيدا مى‌شود عمل نمايد، حتّى اگر از گفته فاسق يا كافرى كه به واسطه قواعد علمى قبله را مى‌شناسد گمان به قبله پيدا كند كافى است.

مسأله ٧٩١- كسى كه گمان به قبله دارد، اگر بتواند گمان قويترى پيدا كند نمى‌تواند به گمان خود عمل نمايد، مثلًا اگر ميهمان از گفته صاحب خانه گمان به قبله پيدا كند، ولى بتواند از راه ديگر گمان قويترى پيدا كند، نبايد به حرف او عمل نمايد.

مسأله ٧٩٢- اگر براى پيدا كردن قبله وسيله‌اى ندارد، يا با اين كه كوشش كرده،