إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧ - فضايل على

خواب برايش ميگفت و در بيدارى با وى سخن ميگفت و او را روى سينه‌اش مى‌نشاند.

ميفرمود: اين برادر و دوست و يار و برگزيده و جانشين و پشت‌بان و نماينده‌ى من است او همسر دختر من و امين كارهاى من است رسول خدا على را بر دوش مى‌گرفت و بر فراز كوه‌هاى مكه و پستى‌ها و بلنديها او را گردش ميداد.

بدان كه اينها فضيلت‌هاى پيش از تولد على ٧ بود، امّا فضيلت‌هاى بعد از ولادت آن سرور تا روز درگذشت و بدرود حياتش شماره‌ى آنها ممكن نيست زيرا كه فضائلش بى‌پايانست ولى ما ناچاريم كه پاره از آن فضائل را ياد آورى كنيم و براى اثبات آن فضائل ميگوئيم در پيشگاه دانشمندان مسلم شده كه ريشه‌ى تمام فضيلت‌ها چهار چيز است: علم است، عفت است، شجاعت است و دادگرى و عدالت و حضرت امير مؤمنان كه درود خداى بر او باد در اين چهار صفت پسنديده به آخرين پايه آنها رسيده.

امّا از نظر دانش بجائى رسيده كه نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و اله در باره‌اش فرموده من شهر دانشم و على در آن شهر است و نيز فرموده كه حكمت ده بخش است نه قسم آن بعلى بخشيده شده يك بخش به ساير مردم و نيز رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: بهترين حكم‌كنندگان شما على است ولى قضاوت بايد با علم و دانش باشد، على ٧ در باره‌ى خودش فرموده:

اگر پرده از پيش چشم من برداشته شود بر يقينم افزوده نخواهد شد.

و نيز فرمود كه من در دانشى پنهان شده و فرو رفته‌ام اگر شما در آن دانش فرو رويد همانا لرزان شويد مانند لرزيدن ريسمان در