إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٨٣ - شرح تقدم و برترى امت اسلامى بر ساير امم

ميشد بر در خانهاشان نوشته مى‌شد كه مثلا ديشب چنين گناهى را انجام داده و توبه آنان را از گناه چنين قرار مى‌دادم كه هر غذائى كه از غذاها بهتر دوست دارند بر آنان حرام ميكردم.

برنامه در امت‌هاى گذشته چنين بود كه يكى از آنان صد سال دويست سال از يك گناه توبه ميكرد بعد هم من بدون كيفر كردارش توبه او را قبول نميكردم اين بار گران را هم از دوش امت تو برداشتم همانا مردى از امت تو صد سال گناه ميكند بعد بيك چشم بهم زدن توبه ميكند من تمام گناهانش را مى‌بخشم و توبه‌اش را مى‌پذيرم.

برنامه در امت‌هاى پيشين چنين بود كه هر گاه لباسشان نجس ميشد مى‌بايست قطع كنند ولى آب را براى امت تو پاك‌كننده از جميع ناپاكيها قرار دادم و خاك را در اوقات معين و اين نيز از سختى‌هاى مربوط بامت‌هاى گذشته بود كه از امت تو برطرف كردم سپس رسول خدا عرض كرد اكنون كه امت من مشمول لطف و رحمت تو قرار گرفته‌اند بر اين مرحمت‌ها افزوده فرما.

خداى تعالى بپيامبر الهام كرد كه بگويد رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا[١] سپس خداى تعالى فرمود انجام دادم آنچه خواستى براى امتانت همانا بلاهاى بزرگ امتان گذشته را از امت تو برداشتم و اين فرمان و حكم من است در تمام امت‌ها كه بر كسى تكليف از اندازه قدرتش بيشتر بار نكنم.

بعد پيامبر عرض كرد: وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا

[١] آيه آخر بقره پروردگار ما بر ما بار مكن آنچه را كه طاقت نداريم و از ما درگذر.