إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١ - زهد و پارسائى و شجاعت و عبادت و ساير مفاخر و مكارم

بر ربيعة الرأى و ربيعه خواند بر عكرمه و عكرمة خواند بر ابن عباس شاگرد على ٧.

دوست و دشمن خاص و عام قول نبى اكرم را كه به على فرمود:

تو بمن همان نسبت را دارى كه هارون بموسى داشت جز اينكه پس از من پيامبرى نيست اين گفته مينمايد هر فضيلتى كه براى رسول خدا بود همان فضيلت براى على پا برجاست و ثابت است جز مقام و مرتبه نبوت كه اختصاص به پيغمبر داشت و بس تمام اين سخنان دلالت بر امامت آن سرور دارد بدليل گفته‌ى خداى تعالى كه فرموده: قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ‌[١]

[زهد و پارسائى و شجاعت و عبادت و ساير مفاخر و مكارم‌]

و امّا از نظر عفت او آيه بزرگ عفت ميباشد و صاحب مقامى بزرگ است مطالعه‌ى قسمتى از كتاب نهج البلاغه براى آشنائى بحال آن حضرت كافى است در آنجا نامه‌ايست كه بعثمان بن حنيف انصارى نماينده‌اش در بصره نوشته آنگاه كه خبر به آن حضرت رسيد كه گروهى از اهل بصره او را بمهمانى دعوت كرده‌اند.

قسمتى از آن نامه اين است كه فرمود: اى پسر حنيف نگاه كن بغذائى كه از اين غذا ميخورى آنچه را كه از آن غذا شبهه‌ناك است از دهنت بيرون انداز و آنچه را كه يقين بپاكى و حلالى آن دارى از آن بخور آگاه باش كه همانا براى هر پيروى زمامداريست كه از او پيروى ميكند و از نور دانش آن زمامدار روشن مى‌شود.

آگاه باش كه پيشواى شما از دنياى خود بدو جامه‌ى كهنه و از

[١] زمر آيه‌ى ٩ بگو آيا آنان كه دانايند با كسانى كه نادانند يكسانند همانا يادآورى ميكنند خردمندان.